Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Πότε κάνουμε το σταυρό μας στις ακολουθίες, αλλά και γενικά όταν βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία;

του π. Γεωργίου Κουγιουμτζόγλου (από το: “Λατρευτικό Εγχειρίδιο” σελ. 168,171)

Κάνουμε το σταυρό μας:

1. Μόλις ανάψουμε το κερί μας.

2. Όταν μπαίνουμε στους Ιερούς Ναούς και όταν βγαίνουμε από αυτούς.

3. Στην αρχή κάθε ακολουθίας.

4. Σε κάθε Τριαδική εκφώνηση.

Δηλαδή κάθε φορά πού θα λέγεται ή θα ψάλλεται το: «Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι»,ή όταν ακούγεται το «… του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος…».

5. Σε κάθε εκφώνηση της Παναγίας:

«Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας…» που υπάρχει στα Ειρηνικά, Πληρωτικά και Μικρές Συναπτές.

6. Στα Απολυτίκια ή Τροπάρια όταν και όπου ακούγεται το όνομα του Αγίου ή της Αγίας της ημέρας, του Ναού κλπ.

7. Στον Όρθρο, όταν ψάλλεται, επαναλαμβανόμενο, το Μεγαλυνάριο της Παναγίας: «Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ…». Το σταυρό μας είναι προτιμότερο να τον κάνουμε , όταν φθάνει η ψαλμωδία στο: «…την όντως Θεοτόκον …», για να τονίζεται η πίστη ότι εγέννησε Θεόν.

8. Στη Μικρή και Μεγάλη Είσοδο, όταν περνούν από μπροστά μας το Ευαγγέλιο και τα Τίμια Δώρα.

9. Στον Τρισάγιο ύμνο: «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς».

10. Στο «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν…» το όποιο επαναλαμβάνεται τρις. Μαζί με το σταυρό μας σ’ αυτήν την περίπτωση κάνουμε κάθε φορά και μία μικρή μετάνοια.

11. Πριν από το τέλος του Εσπερινού, όταν ο Ιερέας λέγει το «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά τό ρήμα σου έν ειρήνη ότι είδον οί οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου…».

12. Στις απολύσεις των ακολουθιών (Εσπερινού, Όρθρου και λοιπών ακολουθιών),καθώς και στην απόλυση της Θείας Λειτουργίας.

13. Κάθε άλλη φορά, κατά τις διάφορες αιτήσεις του Ιερέα , έφ’ όσον αυτό αναπαύει ή ευχαριστεί τον πιστό.

14. Όταν προσκυνούμε τις άγιες Εικόνες ή άγια Λείψανα.

15. Πριν κοινωνήσουμε και μετά τη Θεία Κοινωνία.

ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας:

1. Όταν μας θυμιάζει ο Ιερέας. Στις περιπτώσεις αυτές αντί Σταυρού, κάνουμε μια υπόκλιση της κεφαλής ευχαριστούντες τον Ιερέα για την τιμή πού μας κάνει: Μετά τις άγιες Εικόνες να θυμιάζει και εμάς, ως εικόνες του Θεού! Εάν καθόμαστε , πρέπει να σηκωνόμαστε.

2. Όταν στην αρχή του Όρθρου αναγινώσκεται ο Εξάψαλμος.

Το σταυρό μας μπορούμε να κάνουμε στην αρχή και στο τέλος του Εξάψαλμου. Σ’ όλη όμως τη διάρκεια αυτού, ακόμη και στο μέσον του, όταν λέγουμε τα «Δόξα… Και νυν… Αλληλούια…» ΔΕΝ κάνουμε το σταυρό μας, αλλά παρακολουθούμε «εν πάση σιωπή και κατανύξει» τον Αναγνώστη, ο όποιος «μετ’ ευλάβειας και φόβου Θεού», διαβάζει τον Εξάψαλμο. Διότι ό χρόνος αυτός τής αναγνώσεως προεικονίζει το χρόνο τής Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, κατά τη διάρκεια του οποίου με φόβο και τρόμο θα αναμένουμε την τελική κρίση Του για εμάς. Και, όπως τότε, έτσι και τώρα θα πρέπει σιωπώντες, όρθιοι, ακίνητοι, χωρίς μετακινήσεις ή, προπαντός, χωρίς και τούς παραμικρούς θορύβους, να παρακολουθούμε την ανάγνωση αυτή. (Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις εσπερινές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, οι οποίες είναι ό Όρθρος της επομένης. Διότι τότε, αφηρημένοι, μπαίνουμε στους Ναούς χωρίς να προσέχουμε, εάν εκείνη την ώρα διαβάζεται ο Εξάψαλμος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να παραμένουμε ακίνητοι στην είσοδο του Κυρίως Ναού και μετά το πέρας της αναγνώσεως να μετακινούμαστε για να καταλάβουμε τη θέση μας).

3. Όταν φιλάμε το χέρι Ιερωμένου.

Η συνήθεια ορισμένων να κάνουν το σταυρό τους πριν φιλήσουν το χέρι του Επισκόπου ή Ιερέα ή οποιουδήποτε ρασοφόρου είναι λανθασμένη. Το σταυρό μας τον κάνουμε, όταν ασπαζόμαστε τις άγιες Εικόνες και όχι όταν ασπαζόμαστε το χέρι του Ιερωμένου. Όταν λοιπόν πρόκειται να επικοινωνήσουμε ή να συναντηθούμε με Ιερωμένο, μπορούμε να πούμε «Ευλόγησον, Δέσποτα ή Πάτερ» ή «Την ευχή σας, Σεβασμιώτατε ή Αγιε Καθηγούμενε ή Πάτερ και κάνοντας μία μικρή υπόκλιση της κεφαλής να ασπαστούμε το δεξί του χέρι, όποτε συνεχίζουμε το διάλογο μαζί του, όπως επιθυμεί ό καθένας. Το ίδιο κάνουμε και φεύγοντας από κοντά του. Λέμε, «Την ευχή σας ή Ευλογείτε, Πάτερ», κάνουμε μικρή υπόκλιση, προτείνοντας τις παλάμες μας σταυροειδώς, ασπαζόμαστε τη δεξιά του και φεύγουμε.

4. Όταν λαμβάνουμε το αντίδωρο από το χέρι του Ιερέα, το οποίο (χέρι) στη συνέχεια το ασπαζόμαστε.

Πηγή: orthodox-answers.blogspot.com, vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Η μελέτη του παιδιού στο σπίτι – Πώς οι γονείς μπορούν να βάλουν όρια στα παιδιά και να τα βοηθήσουν

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Είναι σίγουρο ότι σήμερα τα παιδιά μας είναι πολύ πιο επιφορτισμένα με υποχρεώσεις από ότι ήταν οι προηγούμενες γενιές. Ας σκεφτούμε μονάχα πως καμιά φορά το ωράριό τους δεν θυμίζει σε τίποτα ωράριο μαθητή αλλά εργαζόμενου. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχει τη βοήθεια τη δική μας ώστε να καταφέρει να οργανωθεί και να βάλει προτεραιότητες.

Ας δούμε λοιπόν, πώς εμείς οι γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας με ένα «σωτήριο» τρόπο και όχι με «μοιραίο» τρόπο που καθιστά τις σχέσεις μας μαζί τους τεταμένες.

Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι δεν είναι τόσο δύσκολο για ένα παιδί να τα βγάλει πέρα! Συνεπώς, δεν είναι απαραίτητη η συνεχής παρακολούθηση από εμάς. Το μυστικό λοιπόν για να είναι ένα παιδί και διαβασμένο και οι γονείς να είμαστε ήρεμοι χωρίς εντάσεις είναι να ισχύουν οι παρακάτω προϋποθέσεις.

Η βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχουν όρια στα παιδιά. Τα όρια στα παιδιά τίθενται με διάφορους τρόπους και δύο από τους τρόπους αυτούς είναι:

1. Συνέπεια και η σταθερότητα σε αυτό που έχουμε πει (πχ τιμωρία ή ανταμοιβή για κάτι)

2. αλλά και ο τόνος της φωνής μας.

Πιο συγκεκριμένα, αν θέλουμε να κάνουμε μια παρατήρηση στο παιδί για το διάβασμά του και η παρατήρηση αυτή δεν γίνει με σταθερότητα τότε ο γονέας φαίνεται ασυνεπής στο παιδί. Η ασυνέπεια είναι κάτι που τα παιδιά δεν μας το συγχωρούν! Μετά από μια ασυνέπεια παίζουν με τα όρια και τις αντοχές μας. Τα παιδιά όταν κάνουν τις σκανταλιές τους τις κάνουν γιατί θέλουν να βρουν τα όριά τους, θέλουν να τραβούν την προσοχή. Για αυτό πολλές φορές μπορεί να ακούσουν την παρατήρηση ενός τρίτου (πχ γιαγιά, δάσκαλος, άγνωστος), καθώς την καταλαβαίνουν ενώ με μας παίζεται ένα παιχνίδι ορίων.

Επίσης, το παιδί μάς ακούει πιο πολύ αν η φωνή μας είναι σταθερή και γλυκιά και χρησιμοποιούμε το α΄ ενικό και όχι το β΄. Για παράδειγμα: «Νιώθω ότι είναι καλό να διαβάσεις κι άλλο» αντί «Δεν διάβασες αρκετά»!!

Άρα,

1. Η σταθερή φωνή, το σαφές μήνυμα που δίνεται στα παιδιά είναι και η λύση στο πρόβλημα της μελέτης.

2. Η λίστα με τις υποχρεώσεις.

3. Το να μην κάθεται πάντα κάποιος κοντά στο παιδί ούτε καν για να το επιβλέπει, ώστε να μπει στη διαδικασία να διορθώνει μόνο του τις ασκήσεις.

4. Το να ξέρει το παιδί ότι οι γονείς είναι σταθεροί στην άποψή τους. Εδώ είναι η συνέπεια που αναφέραμε. Αν, λοιπόν, έχουμε βάλει ως «τιμωρία» στο παιδί να μην δει πχ τηλεόραση αν δεν έχει πρώτα διαβάσει, θα το τηρήσουμε ρητά! Ακόμα και αν είμαστε έτοιμοι να σπάσουμε. Ας θυμόμαστε πως ο καλός γονιός είναι αυτός που έβαλε όρια στα παιδιά του.

5. Η επικοινωνία με το παιδί πρέπει να είναι ένα συνεχές «δοũναι» και «λαβεîν» όπου το παιδί θα γνωρίζει ότι όταν ο γονέας λέει κάτι το εννοεί.

6. Και για τον γονέα θα είναι πιο εύκολο να αποποιηθεί τις μικρο-παρατηρήσεις σε ασήμαντα πράγματα οι οποίες μόνο κακό κάνουν. Δυσκολεύουν το ρόλο του γονέα να θέσει όρια και προτεραιότητες.

Ας έχουμε, λοιπόν, υπόψη μας ότι η σταθερότητα αλλά όχι η αυταρχικότητα, η συνέπεια αλλά όχι η απειλή μπορούν να βοηθήσουν τόσο στην καλή σχέση με το παιδί μας όσο και στο να θέσει τις προτεραιότητές του.

Μετά από την σύντομη παρουσίαση των κάποιων λύσεων σχετικά με τη θέσπιση ορίων ας περάσουμε πάλι στην εργασία του παιδιού στο σπίτι. Το δίπτυχο «Σπίτι και Διάβασμα» συνεισφέρουν στην καλή διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Για αυτό είναι σημαντικό να υπάρχουν:

1. Πρόγραμμα εργασίας που το έχουμε θέσει μαζί με το παιδί.

2. Ελεύθερος χρόνος (σύντομα σχετικό άρθρο)

3. Προσωπικός χώρος. Δηλαδή δικό του χώρο για να διαβάζει.

4. Ησυχία την ώρα του διαβάσματος.

5. Αποφυγή υποτίμησης της εργασίας του παιδιού («Τι έχεις εσυ; πφφ»).

6. Προτεραιότητα στα σχολικά καθήκοντα του παιδιού.

7. Να διαβάζει κυρίως μόνο του.

8. Να φτιάχνει τη τσάντα του πάντα μόνο του.

9. Να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο παιδί ώστε να αυτενεργεί.

10. Να εξασφαλίζεται καθημερινά κάποια ώρα για παιχνίδι.

11. ΠΡΟΣΟΧΗ: η κόπωση προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα από ότι αναμένουμε από τα παιδιά μας.

12. Να μάθει και να τηρεί από πολύ νωρίς ένα σύστημα εργασίας.

13. ΠΡΟΣΟΧΗ: στα εξωσχολικά του μαθήματα. ΜΗΝ ΤΟ ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ!

14. Πνεύμα συνεργασίας με τους δασκάλους εκ μέρους μας.

15. Ας μην φερόμαστε στα παιδιά ως πολύ μικρά και τα συνηθίσουμε στην αναβολή!

16. Ας μην τα «παρατήσουμε» να τα κάνουν όλα μόνα τους σαν να είναι ενήλικες.

Και ας θυμόμαστε όταν βάζουμε κάποιους κανόνες πως είναι παιδιά και για αυτό είναι καλό να μην έχουμε τις απαιτήσεις όπως σε έναν ενήλικα.

Αλλά ας θυμόμαστε και πάλι όταν βάζουμε όρια, όπως πχ στη μελέτη το παρακάτω: «Όποιος δεν έχει σύνορα δεν έχει και τη δυνατότητα να κοιτάξει πέρα από αυτά». Για αυτό όταν βάζουμε όρια και κανόνες στα παιδιά τα βοηθάμε να πάνε παρακάτω!

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Ανέκδοτο … με επίκαιρο νόημα

“Μια μέρα πέθανε μια γυναίκα που ήταν μεγάλη πολιτικός και μεγαλοστέλεχος στο κόμμα της, με υπουργεία και πολλές περγαμηνές.

Όταν έφτασε στον άλλο κόσμο, την υποδέχτηκε ο Άγιος Πέτρος και της λέει:

- “Που θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητα σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;” Εκείνη το σκέφτεται λίγο και λέει:

- “Δεν είμαι σίγουρη.”

- “Τότε”, λέει ο Άγιος Πέτρος, “θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις.”

Η πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση.

Εκεί η πολιτικός βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους της που είχαν πεθάνει να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίους άντρες και πανέμορφες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ.

Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα.

Όλα πολύ ωραία και η πολιτικός περνούσε υπέροχα.

Πριν όμως να το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να την πάρει να πάνε στον Παράδεισο.

Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλάγαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με τον Θεό που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος.

Η πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν να το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τι ρωτήσει τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη.

Η πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:

- “Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση.”

Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία της και την στέλνει στην Κόλαση.

Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι της πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ και ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς.

Η πολιτικός δυσαρεστημένη πάει και τον ρωτά:

- “Τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν.”

Και ο Διάβολος της απαντά:

Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!!!

Πηγή: vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Η ψευτοτρομοκρατία τελειώνει ...

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι εθνικές και παγκόσμιες κρίσεις (πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές, ηθικές και πολιτισμικές) γεγονός που παραξενεύει και τον πιο ανύποπτο. Πως αυτές δικαιολογούνται;
του Κωνσταντίνου Χ. Κωνσταντινίδη.

Τίποτα δεν είναι τυχαίον! Αυτές αποβλέπουν στην:
- Αποσταθεροποίηση των εθνικών κρατών και στην χαλάρωση των κοινωνικών δομών, έτσι ώστε να μειωθούν οι αντιστάσεις των λαών
- Προώθηση των διεθνών δομών για την παγκόσμια κυριαρχία (παγκόσμια δικτατορία)
- Η μεθόδευση τους είναι απλή όσο και σατανική: Δημιουργούν το πρόβλημα και μετά δίνουν την Εβραιοσιωνιστική «λύση», που τους βολεύει.

Παραδείγματος χάριν:

1/ Δημιούργησαν τεχνητά την Επίθεση 9/11 κατά των πύργων της Νέας Υόρκης και ξεκίνησαν δύο πολέμους(Ιράκ, Αφγανιστάν) χωρίς ούτε καν να δώσουν τα αποτελέσματα της ανακρίσεως για τους δράστες. Με ένα «συγνώμη κάναμε λάθος» καθάρισαν και ροκάνισαν τρισεκατομμύρια δολάρια για : α/τους δύο Πολέμους και β/ την ασφάλεια του κόσμου κατά της Τρομοκρατίας.

2/ Χρεοκόπησαν τεχνητά ορισμένες τράπεζες και πολυεθνικές τους και τώρα ρέει ο πακτωλός χρημάτων στα κλεπτοκρατικά Εβραϊκά Ιδρύματα για να τα σώσει από την δήθεν κατάρρευση. Όμως γιατί κανείς ως τώρα δεν προσήχθη σε δίκη να λογοδοτήσει για τα χρήματα του λαού που χάθηκαν;(Λένε ότι τα χρήματα πήγαν στο Ισραήλ)

3/ Χρησιμοποίησαν τον τυφώνα ‘Κατρίνα’ για να ενισχύσουν τη FEMA (Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας ) ώστε να την έχουν τώρα που ο Αμερικανικός λαός ξεσηκώνεται κατά της ανεργίας και της φτώχειας. Παρόμοια μέτρα χρησιμοποιήθησαν και στον υπόλοιπο κόσμο εξ αιτίας της Τρομοκρατίας.


4/ Φορολόγησαν με υψηλούς φόρους τη βιομηχανία και αυτή μετανάστευσε στην Κίνα, Ινδίες και εν προκειμένω για την πατρίδα μας στα Βαλκάνια.

5/ Την ίδια στιγμή άνοιξαν τις πύλες στην λαθρομετανάστευση επιτρέποντας την εισβολή εκατομμυρίων μεταναστών οι οποίοι στερούν την εργασία των εργαζομένων, ρίχνουν τα ημερομίσθια και ζουν σε βάρος των φορολογουμένων γηγενών πολιτών.

6/ Καταδικάζουν τα δημόσια σχολεία, εισάγοντας ξένα Πανεπιστήμια για να κερδοσκοπήσουν από την Παιδεία αλλά και να χειραγωγήσουν τη νεολαία.

7/ Χρησιμοποιούν σαν πρόσχημα την κρίση για να αλλάξουν τις εργασιακές σχέσεις και να επαναφέρουν το δουλοκτητικό σύστημα. Δεν σεβάστηκαν ούτε το μειωμένο χρόνο συντάξεως των γυναικών, διότι θέλουν να χτυπήσουν το θεσμό της οικογένειας.

8/ Με πρόσχημα τ’ Ανθρώπινα Δικαιώματα έφτιαξαν νόμους υπέρ των εγκληματιών, απατεώνων, ναρκεμπόρων, λαθρομεταναστών κ.α με αποτέλεσμα να εξογκωθεί το έγκλημα και οι παραβατικές πράξεις. Τούτο διευκολύνει τα σχέδια της Νέας Παγκόσμιας Τάξης για την επιβολή της παγκόσμιας κυβέρνησης(=δικτατορίας)

9/ Αντί να χτυπήσουν τους μεγαλεμπόρους ναρκωτικών πιάνουν τα πρεζόνια και μικροεμπόρους του είδους και αφήνουν ελεύθερους τις κεφαλές, όπως τον χορηγό της πολιτικής της κ. Κλίντον διαβόητο "Gorgy". Στο μεταξύ στο Αφγανιστάν η παραγωγή Οπίου έχει θεριέψει.

10/ Ευνοούν μέσω του διαδικτύου παιδεραστία, πορνεία , βία , το έγκλημα κ. α και επειδή βλέπουν ότι τα ελεγχόμενα από τους Εβραίους-Σιωνιστές ΜΜΕ έπαυσαν να έχουν το μονοπώλιο της πληροφόρησης, εξ αιτίας της επεκτάσεως του διαδικτύου, τώρα ετοιμάζουν νόμο περιορισμού του.

11/ Δημιούργησαν την κρίση των Χρηματιστηρίων και καρπώθηκαν αστρονομικά ποσά. Τώρα αγοράζουν αντί πινακίου φακής μεγάλης αξίας γη, βιομηχανίες, υπηρεσίες , ξενοδοχεία κ. α. σε όλο τον κόσμο- και στην Ελλάδα φυσικά.

12/ Κατέστησαν προβληματική τη Γεωργία(με τον ΠΟΕ και τις επιδοτήσεις της Ε.Ε) και έβγαλαν τους αγρότες από τη γη . Έτσι άνοιξαν το δρόμο στα καρτέλ τροφίμων για την εκμετάλλευση των αγορών μας.

13/ Οι γνωστοί διεθνείς τοκογλύφοι-εν συνεργασία με τα ημέτερα τρωκτικά-χρεωκόπησαν την Ελλάδα και τώρα προωθούν προδοτικές λύσεις σε Αιγαίο , Κύπρο και Σκοπιανό.Τα συνωμοτικά σχέδια των σιωνιστών και των Ιλλουμινάτι ήλθαν στο φως. Ο Σοφοκλής γράφει: «Ποτέ δεν θα λογάριαζα για φίλο της πατρίδος μου εχθρό»(Αντ. 187) Κι’ όμως οι κυβερνήτες μας θεωρούν φίλους τους εχθρούς μας(τις ηγεσίες ΗΠΑ, Αγγλίας, Τουρκίας κ .α). Με αυτή την αντίληψη πρέπει να αναμένουμε στο μέλλον χειρότερα χτυπήματα.

Συνέλληνες εν τη ενώσει η ισχύς!


Πηγή: greeknation.blogspot.com, ellinonea.blogspot.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Χαρισματικά παιδιά – Πώς θα ξέρω αν το παιδί μου είναι χαρισματικό;

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Τις περισσότερες φορές μιλάμε για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητές τους στον τρόπο απομνημόνευσης και διαβάσματος. Σπάνια μας απασχολεί ένα παιδί με άλλου τύπου ιδιαιτερότητες. Όπως για παράδειγμα ένα παιδί που μπορεί να βαριέται μέσα στην τάξη και παρόλα αυτά να ξέρει ό,τι και αν το ρωτήσουμε ή ένα παιδί που με μια ματιά μπορεί να αποστηθίσει ένα ολόκληρο κείμενο.

Συνήθως στις παραπάνω περιπτώσεις νιώθουμε πολύ καλά που το παιδί μας «παίρνει τα γράμματα» και δεν έχουμε περαιτέρω προβληματισμό. Μήπως όμως πρόκειται για ένα χαρισματικό παιδί του οποίου οι ικανότητες μένουν ακαλλιέργητες στο σχολείο;

Για αρχή, πάμε να δούμε κάποια βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός χαρισματικού παιδιού:

1. Η εξαιρετική ικανότητα σε κάποιο μάθημα χωρίς να έχει ποτέ ασχοληθεί με αυτό.

2. Η δυνατότητα να απαντήσει σε μια ερώτηση από κοινή λογική ή από γενικές γνώσεις.

3. Να έχει το στυλ του αρχηγού σε ό,τι και αν καταπιαστεί.

4. Η μεγάλη παρατηρητικότητα.

5. Η ιδιαίτερα εύκολη προσαρμοστικότητα ακόμα και σε αντικειμενικά δύσκολες αλλαγές.

6. Η δυνατότητα θετικής σκέψης ακόμα και μέσα σε πολύ άσχημη κατάσταση.

7. Η ιδιαίτερα καλή επίδοση σε κάποιο τομέα εκτός σχολείου (άθλημα, μουσική κα.).

Για να κατανοήσουμε καλύτερα την έννοια των χαρισματικών παιδιών είναι καλό να αναφερθούμε στα είδη νοημοσύνης. Παρά την κοινή άποψη ότι έχουμε μία και μόνο νοημοσύνη, το λεγόμενο δείκτη IQ, η αλήθεια είναι σύμφωνα με τον Βρετανό ψυχολόγο Howard Gardner, ότι έχουμε 8 είδη νοημοσύνης. Συγκεκριμένα, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει τις εξής ευφυΐες:

1. Λογικο-μαθηματική (ο άνθρωπος που επιλέγει να γίνει μαθηματικός, ηλεκτρονικός υπολογιστών κτλ).

2. Γλωσσική (ο συγγραφέας, ο δημοσιογράφος κτλ).

3. Οπτικο-χωρική ( ο αρχιτέκτων, ο διακοσμητής, ο καλλιτέχνης κτλ).

4. Κιναισθητική (ο ηθοποιός, ο αθλητής κτλ).

5. Μουσική (ο μουσικός, ο συνθέτης κτλ).

6. Νατουραλιστική (ο βιολόγος, ο βοτανολόγος κτλ).

7. Διαπροσωπική επικοινωνία (ο δάσκαλος, ο πολιτικός, ο δικηγόρος).

8. Ενδοπροσωπική επικοινωνία (ο ψυχολόγος, ο κοινωνικός λειτουργός κτλ).

Οι δύο τελευταίες ευφυΐες ανήκουν στην ευρύτερη νοημοσύνη, τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη. Με λίγα λόγια, μπορεί κάποιος να είναι σε όλα απίστευτα καλός ή σε κάποιον ή κάποιους μόνο από τους παραπάνω τομείς, το οποίο είναι και το πιο συχνό.

Ας εντοπίσουμε, λοιπόν, το παιδί μας μήπως είναι πολύ ικανό σε κάποιους τομείς; Και αν ναι είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε αυτές τις ικανότητές του. Προσοχή! Ας μην φορτώσουμε το παιδί με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες θεωρώντας ότι έτσι θα καλλιεργήσουμε την κλίση του. Η καλή ενίσχυση προέρχεται από τον καλό συντονισμό μας με την διάθεση και την προτίμηση του παιδιού και την ενίσχυση της καλής αυτοεικόνας του παιδιού.

Όταν , λοιπόν, το παιδί μας έχει ανεπτυγμένες ικανότητες σε κάποιον από τους παραπάνω τομείς μιλάμε για ένα χαρισματικό παιδί.

Δυστυχώς δεν έχουν γίνει έρευνες για αυτά τα παιδιά και τα περισσότερα στοιχεία τα έχουμε για τα χαρισματικά παιδιά στο σχολικό πλαίσιο. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον μέσα στο σχολείο θα υπάρξουν σύντομα (όπως προβλέπει και ο αντίστοιχος νόμος της ειδικής αγωγής) ειδική τάξη με ειδικά μαθήματα, η δυνατότητα να περνούν τάξεις κα.

Κλείνοντας, ας τονίσουμε ότι τα χαρισματικά παιδιά τα «συγκρίνουμε» με τα συνομήλικα παιδιά ή το πολύ με παιδία ένα σχολικό χρόνο μεγαλύτερα.

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Η αγωγή των παιδιών (Γέροντος Πορφυρίου)

Η αγωγή των παιδιών αρχίζει απ’ την ώρα της συλλήψεώς τους. Το έμβρυο ακούει κι αισθάνεται μέσα στην κοιλιά της μητέρας του. Ναι ακούει και βλέπει με τα μάτια της μητέρας. Αντιλαμβάνεται τις κινήσεις και τα συναισθήματα της, παρόλο που ο νους του δεν έχει αναπτυχθεί. Σκοτεινιάζει το πρόσωπο της μάνας, σκοτεινιάζει κι αυτό. Νευριάζει η μάνα, νευριάζει κι αυτό. Ό,τι αισθάνεται η μητέρα, λύπη, πόνο, φόβο, άγχος κ.λπ. τα ζει κι αυτό. Αν η μάνα δεν το θέλει το έμβρυο αν δεν το αγαπάει αυτό το αισθάνεται και δημιουργούνται τραύματα στην ψυχούλα του, που το συνοδεύουν σ’ όλη του τη ζωή.

Αισθάνεσαι ότι πεινάεις, ότι άμα δεν φάεις, σε πιάνει μια λιγούρα, μια τρεμούλα. Φοβάσαι ότι θ’ αδυνατίσεις. Είναι κάτι ψυχολογικό, που έχει εξήγηση. Μπορεί ας πούμε να μην εγνώρισες πατέρα, να μην εγνώρισες μητέρα, να είσαι υστερημένος και πεινασμένος, φτωχός κι αδύνατος. Κι αυτό από πνευματικό γεγονός, εκδηλώνεται αντανακλαστικώς ως αδυναμία του σώματος.

Γίνετε άγιοι και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα με τα παιδιά σας. Η αγιότητα των γονέων απαλλάσσει τα παιδιά απ’ τα προβλήματα. … Κι όταν κάνουν αταξίες να παίρνετε κάποια παιδαγωγικά μέτρα, αλλά να μην τα πιέζετε. Κυρίως να προσεύχεσθε. Το παιδί θέλει κοντά του ανθρώπους θερμής προσευχής. Όχι ν’ αρκείται η μητέρα στο αισθητό χάδι για το παιδί της, αλλά να προσφέρει συγχρόνως και το χάδι της προσευχής. Το παιδί αισθάνεται στο βάθος της ψυχής του το πνευματικό χάδι, που μυστικά στέλνει η μητέρα του, και έλκεται προς αυτήν. Νιώθει ασφάλεια, σιγουριά, όταν η μητέρα με τη συνεχή τηνεπίμονη και θερμή προσευχή της αγκαλιάζει το παιδί της μυστικά και το ελευθερώνει απ’ ό,τι το σφίγγει. Όλα απ’ την προσευχή, τη σιωπή και την αγάπη γίνονται. Καταλάβατε τα αποτελέσματα της προσευχής; Αγάπη εν προσευχή, εν Χριστώ αγάπη. Αυτή ωφελεί πραγματικά. Όσο θ’ αγαπάτε τα παιδιά με την ανθρώπινη αγάπη –που είναι συχνά παθολογική- τόσο θα μπερδεύονται, τόσο η συμπεριφορά τους θα είναι αρνητική. Όταν όμως η αγάπη σας θα είναι μεταξύ σας και προς τα παιδιά χριστιανική και αγία, τότε δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα. Η αγιότητα των γονέων σώζει τα παιδιά. Για να γίνει αυτό πρέπει να επιδράσει η θεία χάρις στις ψυχές των γονέων. Κανείς δεν αγιάζεται μόνος του. Η ίδια η θεία χάρις μετά θα φωτίσει, θα θερμάνει και θα ζωογονήσει τις ψυχές των παιδιών.

Να προσεύχεσαι και, όταν πρέπει, να μιλάεις στα παιδιά με αγάπη. Πιο πολύ να κάνεις προσευχή και λίγα λόγια να τους λέεις. Πολλή προσευχή και λίγα λόγια σε όλους. Να μη γινόμαστε ενοχλητικοί, αλλά να προσευχόμαστε μυστικά και μετά να μιλάμε κι ο Θεός θα μας βεβαιώνει μέσα μας αν η ομιλία μας είναι δεκτή στους άλλους. Αν δεν είναι πάλι, δεν θα μιλάμε. Θα προσευχόμαστε μυστικά μόνο. Διότι και με το να μιλάμε, γινόμαστε ενοχλητικοί και κάνομε τους άλλους ν’ αντιδρούν και καμιά φορά ν’ αγανακτούν. Γι’ αυτό πιο καλά είναι να τα λέει κανείς μυστικά στην καρδιά των άλλων παρά στ’ αυτί τους, μέσω της μυστικής προσευχής.Να τους μιλάεις με την προσευχή. Να τα λέεις στον Θεό κι ο Θεός θα τα λέει μέσα τους.

Αυτό είναι το τέλειο. Να μιλάει η μητέρα στον Θεό κι ο Θεός να μιλάει στο παιδί. Αν δεν γίνει έτσι, πες, πες, πες, … όλο «απ’ τ’ αυτί», στο τέλος γίνεται ένα είδος καταπιέσεως.

Κι όταν το παιδί μεγαλώσει, αρχίζει πλέον να αντιδράει, δηλαδή να εκδικείται, τρόπον τινα, τον πατέρα του, την μητέρα του, που το καταπίεσαν. Ενώ ένα είναι το τέλειο· να μιλάει η εν Χριστώ αγάπη και η αγιοσύνη του πατέρα και της μητέρας. Η ακτινοβολία της αγιοσύνης και όχι της ανθρώπινης προσπάθειας κάνει τα παιδιά καλά.

Πηγή: vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

Προσευχή προς τον Κύριον

Κύριε, δεν ξέρω τι να ζητιανέψω από Εσένα.

Μόνον Εσύ γνωρίζεις τι μου χρειάζεται.

Συ με αγαπάς περισσότερο από όσο εγώ ξέρω να αγαπώ τον εαυτό μου.

Πατέρα, δώσε στο δούλο Σου εκείνο που ούτε να ζητήσω δεν μπορώ.

Δεν τολμώ να σου ζητιανέψω ούτε πάθη ούτε απόλαυση παρά μόνο στέκομαι μπροστά σου με την καρδιά μου ανοικτή απέναντί Σου.

Εσύ βλέπεις τις ανάγκες που εγώ δε βλέπω, κοίταξέ με και πράξε κατά το έλεός Σου.

Χτύπησε και θεράπευσε, ρίξε με και ανύψωσέ με.

Πάλλομαι και σιωπώ μπροστά στην άγια θέλησή Σου και μπροστά στις κρίσεις Σου για μένα.

Προσφέρω τον εαυτό μου ως θυσία προς Εσένα.

Δεν υπάρχει μέσα μου άλλη επιθυμία παρά μόνο να εκπληρώσω το θέλημά Σου. Μάθε με να προσεύχομαι. Έλα Εσύ ο Ίδιος μέσα μου να προσεύχεσαι. Αμήν!

Μητροπολίτης Μόσχας Φιλάρετος

Πηγή: agiabarbarapatras.blogspot.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
 
Related Posts with Thumbnails