Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδοψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδοψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009

Χαρισματικά παιδιά – Πώς θα ξέρω αν το παιδί μου είναι χαρισματικό;

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Τις περισσότερες φορές μιλάμε για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητές τους στον τρόπο απομνημόνευσης και διαβάσματος. Σπάνια μας απασχολεί ένα παιδί με άλλου τύπου ιδιαιτερότητες. Όπως για παράδειγμα ένα παιδί που μπορεί να βαριέται μέσα στην τάξη και παρόλα αυτά να ξέρει ό,τι και αν το ρωτήσουμε ή ένα παιδί που με μια ματιά μπορεί να αποστηθίσει ένα ολόκληρο κείμενο.

Συνήθως στις παραπάνω περιπτώσεις νιώθουμε πολύ καλά που το παιδί μας «παίρνει τα γράμματα» και δεν έχουμε περαιτέρω προβληματισμό. Μήπως όμως πρόκειται για ένα χαρισματικό παιδί του οποίου οι ικανότητες μένουν ακαλλιέργητες στο σχολείο;

Για αρχή, πάμε να δούμε κάποια βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός χαρισματικού παιδιού:

1. Η εξαιρετική ικανότητα σε κάποιο μάθημα χωρίς να έχει ποτέ ασχοληθεί με αυτό.

2. Η δυνατότητα να απαντήσει σε μια ερώτηση από κοινή λογική ή από γενικές γνώσεις.

3. Να έχει το στυλ του αρχηγού σε ό,τι και αν καταπιαστεί.

4. Η μεγάλη παρατηρητικότητα.

5. Η ιδιαίτερα εύκολη προσαρμοστικότητα ακόμα και σε αντικειμενικά δύσκολες αλλαγές.

6. Η δυνατότητα θετικής σκέψης ακόμα και μέσα σε πολύ άσχημη κατάσταση.

7. Η ιδιαίτερα καλή επίδοση σε κάποιο τομέα εκτός σχολείου (άθλημα, μουσική κα.).

Για να κατανοήσουμε καλύτερα την έννοια των χαρισματικών παιδιών είναι καλό να αναφερθούμε στα είδη νοημοσύνης. Παρά την κοινή άποψη ότι έχουμε μία και μόνο νοημοσύνη, το λεγόμενο δείκτη IQ, η αλήθεια είναι σύμφωνα με τον Βρετανό ψυχολόγο Howard Gardner, ότι έχουμε 8 είδη νοημοσύνης. Συγκεκριμένα, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει τις εξής ευφυΐες:

1. Λογικο-μαθηματική (ο άνθρωπος που επιλέγει να γίνει μαθηματικός, ηλεκτρονικός υπολογιστών κτλ).

2. Γλωσσική (ο συγγραφέας, ο δημοσιογράφος κτλ).

3. Οπτικο-χωρική ( ο αρχιτέκτων, ο διακοσμητής, ο καλλιτέχνης κτλ).

4. Κιναισθητική (ο ηθοποιός, ο αθλητής κτλ).

5. Μουσική (ο μουσικός, ο συνθέτης κτλ).

6. Νατουραλιστική (ο βιολόγος, ο βοτανολόγος κτλ).

7. Διαπροσωπική επικοινωνία (ο δάσκαλος, ο πολιτικός, ο δικηγόρος).

8. Ενδοπροσωπική επικοινωνία (ο ψυχολόγος, ο κοινωνικός λειτουργός κτλ).

Οι δύο τελευταίες ευφυΐες ανήκουν στην ευρύτερη νοημοσύνη, τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη. Με λίγα λόγια, μπορεί κάποιος να είναι σε όλα απίστευτα καλός ή σε κάποιον ή κάποιους μόνο από τους παραπάνω τομείς, το οποίο είναι και το πιο συχνό.

Ας εντοπίσουμε, λοιπόν, το παιδί μας μήπως είναι πολύ ικανό σε κάποιους τομείς; Και αν ναι είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε αυτές τις ικανότητές του. Προσοχή! Ας μην φορτώσουμε το παιδί με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες θεωρώντας ότι έτσι θα καλλιεργήσουμε την κλίση του. Η καλή ενίσχυση προέρχεται από τον καλό συντονισμό μας με την διάθεση και την προτίμηση του παιδιού και την ενίσχυση της καλής αυτοεικόνας του παιδιού.

Όταν , λοιπόν, το παιδί μας έχει ανεπτυγμένες ικανότητες σε κάποιον από τους παραπάνω τομείς μιλάμε για ένα χαρισματικό παιδί.

Δυστυχώς δεν έχουν γίνει έρευνες για αυτά τα παιδιά και τα περισσότερα στοιχεία τα έχουμε για τα χαρισματικά παιδιά στο σχολικό πλαίσιο. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον μέσα στο σχολείο θα υπάρξουν σύντομα (όπως προβλέπει και ο αντίστοιχος νόμος της ειδικής αγωγής) ειδική τάξη με ειδικά μαθήματα, η δυνατότητα να περνούν τάξεις κα.

Κλείνοντας, ας τονίσουμε ότι τα χαρισματικά παιδιά τα «συγκρίνουμε» με τα συνομήλικα παιδιά ή το πολύ με παιδία ένα σχολικό χρόνο μεγαλύτερα.

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 29 Αυγούστου 2009

Πειθαρχία; (Συμβουλές προς τους γονείς για τα παιδιά τους)

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Ας δούμε κάποιες έννοιες τις οποίες χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να εισάγουμε στο γνωστικό σύστημα του παιδιού μας την έννοια της πειθαρχίας.

Ας ξεκινήσουμε με την ίδια τη λέξη ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ: Στα λεξικά η λέξη παρουσιάζεται συνοδευτικά με επίθετα και έτσι αλλάζει κάπως το απόλυτο νόημα της.

1. Πειθαρχία: η υποταγή σε ανώτερους.

2. Ενσυνείδητη ή εσωτερική πειθαρχία: η υπακοή σε αρχές και κανόνες με τη θέληση του ατόμου.

3. Εξωτερική πειθαρχία: Η υπακοή που επιβάλλεται λόγω φόβου (Μπαμπινιώτης, 1998).

Αν τελικά θέλουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο πειθαρχία ας έχουμε τον 2ο ορισμό στο μυαλό μας.

Άλλες έννοιες που σχετίζονται με την πειθαρχία είναι η φυσική συνέπεια, η λογική συνέπεια και η τιμωρία.

1. Η φυσική συνέπεια: το φυσικό επακόλουθο μιας ενέργειας. Δηλαδή, δεν θα πάρω το κολατσιό μου μαζί και έτσι θα πεινάσω.

2. Η λογική συνέπεια: το επακόλουθο που προγραμματίζει ο γονέας ως συνέπεια σε ένα όριο ή κανόνα ο οποίος δεν τηρείται. Δηλαδή, δεν έκλεισα την τηλεόραση την ώρα που είχε συμφωνηθεί και για αυτό δεν θα δω τηλεόραση την επόμενη μέρα, καθόλου.

3. Η τιμωρία: είναι δύναμη εξουσία και επιβάλλεται χωρίς υπαρκτούς λόγους πάντα. Πολλές φορές εμπεριέχει βία, σωματική, λεκτική ακόμα και τίποτα από τα δύο. Εξίσου επίπονη είναι για τα παιδιά και η παραμέληση.

Οι διαφορές της τιμωρίας από την συνέπεια είναι:

Πρώτο και κύριο, η συνέπεια εμπεριέχει ΣΕΒΑΣΜΟ και αναγνώριση των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ του παιδιού.

1. Έτσι, το παιδί υπακούει σε κανόνες και αρχές και ταυτόχρονα σέβεται τον γονέα του. Είναι η περίπτωση που λέμε ότι ο σεβασμός δεν επιβάλλεται αλλά εμπνέεται.

2. Η συνέπεια δίνει στο παιδί την ευκαιρία να επιλέξει (Αν δεν διαβάσεις θα έχεις και λιγότερο χρόνο για παιχνίδι. Διάλεξε!).

3. Επιπλέον, δεν κατηγορεί το παιδί καθώς είναι απρόσωπη και δίνεται σημασία στην πράξη και όχι στο παιδί, δηλαδή « η επίθεση σε συμμαθητή είναι κάτι που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως…..» αντί « Είσαι απαράδεκτος που….».

4. Η συνέπεια στηρίζεται στην καλή θέληση και των δύο πλευρών και

5. είναι άμεση. Για να καταλάβει το παιδί τη συνέπεια πρέπει να δοθεί αμέσως και όχι μετά από ώρες ή μέρες. Το παιδί χάνει το λόγο για τον οποίο επιβάλλεται η συνέπεια.

Από την άλλη πλευρά, η τιμωρία είναι ΕΠΙΒΟΛΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

1. Τα παιδιά που «τρώνε» τιμωρίες σπάνια σέβονται τους γονείς τους και όσο μεγαλώνουν μπαίνουν στη διαδικασία λεκτικής ή κάποιες φορές και σωματικής έριδας! Η τιμωρία αφορά σε κάτι που έγινε στο παρελθόν (Α, μείνε στο δωμάτιο αφού προχθές είχες πάει αδιάβαστος στα αγγλικά) και συνήθως ικανοποιεί κάποιες ανάγκες επιβολής του ανθρώπου που την επιβάλλει.

2. Δύσκολα δεν υπάκουει κάποιος στην τιμωρία καθώς εμπεριέχει απειλές συναισθηματικού τύπου ( Δεν θα σε αγαπώ μετά!) ή υλικές απειλές (Τέρμα η σοκολάτα από σήμερα).

3. Τέλος η τιμωρία συνήθως είναι αυθαίρετη ή έχει μικρή σχέση με την εκάστοτε κατάσταση.

Για να καταφέρουμε, λοιπόν, να βάλουμε καλά και σωστά όρια στα παιδιά μας και να ταυτόχρονα να διατηρήσουμε την καλή σχέση και επικοινωνία με τα παιδιά μας. Άλλωστε δεν θα γινόταν διαφορετικά να τεθούν όρια παρά μόνο με την καλή σχέση.

ΜΙΚΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ:

1. καλοσύνη και σταθερότητα

2. ας επιβάλλονται οι συνέπειες σε ρεαλιστικά πλαίσια και όχι σε πλαίσια υπερπροστατευτικότητας

3. ας ξεχωρίζουμε την πράξη από το πρόσωπο που την κάνει

4. ας μην δίνουμε πολύ χώρο στη γνώμη των άλλων (από τους πολύ κοντινούς μας όπως ο παππούς και η γιαγιά μέχρι κάποιον πολύ μακρινό)

5. με λίγα λόγια και κατανοητά ας δώσουμε την συνέπεια

6. ας σχετίζεται η συνέπεια με την αρνητική συμπεριφορά

7. ας δίνουμε εναλλακτικές

8. με υπομονή και εξάσκηση ας δίνουμε στο παιδί ευκαιρίες.

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
 
Related Posts with Thumbnails