Η μελέτη του παιδιού στο σπίτι – Πώς οι γονείς μπορούν να βάλουν όρια στα παιδιά και να τα βοηθήσουν

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Είναι σίγουρο ότι σήμερα τα παιδιά μας είναι πολύ πιο επιφορτισμένα με υποχρεώσεις από ότι ήταν οι προηγούμενες γενιές. Ας σκεφτούμε μονάχα πως καμιά φορά το ωράριό τους δεν θυμίζει σε τίποτα ωράριο μαθητή αλλά εργαζόμενου. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχει τη βοήθεια τη δική μας ώστε να καταφέρει να οργανωθεί και να βάλει προτεραιότητες.

Ας δούμε λοιπόν, πώς εμείς οι γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας με ένα «σωτήριο» τρόπο και όχι με «μοιραίο» τρόπο που καθιστά τις σχέσεις μας μαζί τους τεταμένες.

Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι δεν είναι τόσο δύσκολο για ένα παιδί να τα βγάλει πέρα! Συνεπώς, δεν είναι απαραίτητη η συνεχής παρακολούθηση από εμάς. Το μυστικό λοιπόν για να είναι ένα παιδί και διαβασμένο και οι γονείς να είμαστε ήρεμοι χωρίς εντάσεις είναι να ισχύουν οι παρακάτω προϋποθέσεις.

Η βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχουν όρια στα παιδιά. Τα όρια στα παιδιά τίθενται με διάφορους τρόπους και δύο από τους τρόπους αυτούς είναι:

1. Συνέπεια και η σταθερότητα σε αυτό που έχουμε πει (πχ τιμωρία ή ανταμοιβή για κάτι)

2. αλλά και ο τόνος της φωνής μας.

Πιο συγκεκριμένα, αν θέλουμε να κάνουμε μια παρατήρηση στο παιδί για το διάβασμά του και η παρατήρηση αυτή δεν γίνει με σταθερότητα τότε ο γονέας φαίνεται ασυνεπής στο παιδί. Η ασυνέπεια είναι κάτι που τα παιδιά δεν μας το συγχωρούν! Μετά από μια ασυνέπεια παίζουν με τα όρια και τις αντοχές μας. Τα παιδιά όταν κάνουν τις σκανταλιές τους τις κάνουν γιατί θέλουν να βρουν τα όριά τους, θέλουν να τραβούν την προσοχή. Για αυτό πολλές φορές μπορεί να ακούσουν την παρατήρηση ενός τρίτου (πχ γιαγιά, δάσκαλος, άγνωστος), καθώς την καταλαβαίνουν ενώ με μας παίζεται ένα παιχνίδι ορίων.

Επίσης, το παιδί μάς ακούει πιο πολύ αν η φωνή μας είναι σταθερή και γλυκιά και χρησιμοποιούμε το α΄ ενικό και όχι το β΄. Για παράδειγμα: «Νιώθω ότι είναι καλό να διαβάσεις κι άλλο» αντί «Δεν διάβασες αρκετά»!!

Άρα,

1. Η σταθερή φωνή, το σαφές μήνυμα που δίνεται στα παιδιά είναι και η λύση στο πρόβλημα της μελέτης.

2. Η λίστα με τις υποχρεώσεις.

3. Το να μην κάθεται πάντα κάποιος κοντά στο παιδί ούτε καν για να το επιβλέπει, ώστε να μπει στη διαδικασία να διορθώνει μόνο του τις ασκήσεις.

4. Το να ξέρει το παιδί ότι οι γονείς είναι σταθεροί στην άποψή τους. Εδώ είναι η συνέπεια που αναφέραμε. Αν, λοιπόν, έχουμε βάλει ως «τιμωρία» στο παιδί να μην δει πχ τηλεόραση αν δεν έχει πρώτα διαβάσει, θα το τηρήσουμε ρητά! Ακόμα και αν είμαστε έτοιμοι να σπάσουμε. Ας θυμόμαστε πως ο καλός γονιός είναι αυτός που έβαλε όρια στα παιδιά του.

5. Η επικοινωνία με το παιδί πρέπει να είναι ένα συνεχές «δοũναι» και «λαβεîν» όπου το παιδί θα γνωρίζει ότι όταν ο γονέας λέει κάτι το εννοεί.

6. Και για τον γονέα θα είναι πιο εύκολο να αποποιηθεί τις μικρο-παρατηρήσεις σε ασήμαντα πράγματα οι οποίες μόνο κακό κάνουν. Δυσκολεύουν το ρόλο του γονέα να θέσει όρια και προτεραιότητες.

Ας έχουμε, λοιπόν, υπόψη μας ότι η σταθερότητα αλλά όχι η αυταρχικότητα, η συνέπεια αλλά όχι η απειλή μπορούν να βοηθήσουν τόσο στην καλή σχέση με το παιδί μας όσο και στο να θέσει τις προτεραιότητές του.

Μετά από την σύντομη παρουσίαση των κάποιων λύσεων σχετικά με τη θέσπιση ορίων ας περάσουμε πάλι στην εργασία του παιδιού στο σπίτι. Το δίπτυχο «Σπίτι και Διάβασμα» συνεισφέρουν στην καλή διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Για αυτό είναι σημαντικό να υπάρχουν:

1. Πρόγραμμα εργασίας που το έχουμε θέσει μαζί με το παιδί.

2. Ελεύθερος χρόνος (σύντομα σχετικό άρθρο)

3. Προσωπικός χώρος. Δηλαδή δικό του χώρο για να διαβάζει.

4. Ησυχία την ώρα του διαβάσματος.

5. Αποφυγή υποτίμησης της εργασίας του παιδιού («Τι έχεις εσυ; πφφ»).

6. Προτεραιότητα στα σχολικά καθήκοντα του παιδιού.

7. Να διαβάζει κυρίως μόνο του.

8. Να φτιάχνει τη τσάντα του πάντα μόνο του.

9. Να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο παιδί ώστε να αυτενεργεί.

10. Να εξασφαλίζεται καθημερινά κάποια ώρα για παιχνίδι.

11. ΠΡΟΣΟΧΗ: η κόπωση προκαλεί το αντίθετο αποτέλεσμα από ότι αναμένουμε από τα παιδιά μας.

12. Να μάθει και να τηρεί από πολύ νωρίς ένα σύστημα εργασίας.

13. ΠΡΟΣΟΧΗ: στα εξωσχολικά του μαθήματα. ΜΗΝ ΤΟ ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ!

14. Πνεύμα συνεργασίας με τους δασκάλους εκ μέρους μας.

15. Ας μην φερόμαστε στα παιδιά ως πολύ μικρά και τα συνηθίσουμε στην αναβολή!

16. Ας μην τα «παρατήσουμε» να τα κάνουν όλα μόνα τους σαν να είναι ενήλικες.

Και ας θυμόμαστε όταν βάζουμε κάποιους κανόνες πως είναι παιδιά και για αυτό είναι καλό να μην έχουμε τις απαιτήσεις όπως σε έναν ενήλικα.

Αλλά ας θυμόμαστε και πάλι όταν βάζουμε όρια, όπως πχ στη μελέτη το παρακάτω: «Όποιος δεν έχει σύνορα δεν έχει και τη δυνατότητα να κοιτάξει πέρα από αυτά». Για αυτό όταν βάζουμε όρια και κανόνες στα παιδιά τα βοηθάμε να πάνε παρακάτω!

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Χαρισματικά παιδιά – Πώς θα ξέρω αν το παιδί μου είναι χαρισματικό;

Συντάκτης: Βασιλεία Δημουλή (M.Sc. παιδοψυχολογίας)

Τις περισσότερες φορές μιλάμε για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητές τους στον τρόπο απομνημόνευσης και διαβάσματος. Σπάνια μας απασχολεί ένα παιδί με άλλου τύπου ιδιαιτερότητες. Όπως για παράδειγμα ένα παιδί που μπορεί να βαριέται μέσα στην τάξη και παρόλα αυτά να ξέρει ό,τι και αν το ρωτήσουμε ή ένα παιδί που με μια ματιά μπορεί να αποστηθίσει ένα ολόκληρο κείμενο.

Συνήθως στις παραπάνω περιπτώσεις νιώθουμε πολύ καλά που το παιδί μας «παίρνει τα γράμματα» και δεν έχουμε περαιτέρω προβληματισμό. Μήπως όμως πρόκειται για ένα χαρισματικό παιδί του οποίου οι ικανότητες μένουν ακαλλιέργητες στο σχολείο;

Για αρχή, πάμε να δούμε κάποια βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός χαρισματικού παιδιού:

1. Η εξαιρετική ικανότητα σε κάποιο μάθημα χωρίς να έχει ποτέ ασχοληθεί με αυτό.

2. Η δυνατότητα να απαντήσει σε μια ερώτηση από κοινή λογική ή από γενικές γνώσεις.

3. Να έχει το στυλ του αρχηγού σε ό,τι και αν καταπιαστεί.

4. Η μεγάλη παρατηρητικότητα.

5. Η ιδιαίτερα εύκολη προσαρμοστικότητα ακόμα και σε αντικειμενικά δύσκολες αλλαγές.

6. Η δυνατότητα θετικής σκέψης ακόμα και μέσα σε πολύ άσχημη κατάσταση.

7. Η ιδιαίτερα καλή επίδοση σε κάποιο τομέα εκτός σχολείου (άθλημα, μουσική κα.).

Για να κατανοήσουμε καλύτερα την έννοια των χαρισματικών παιδιών είναι καλό να αναφερθούμε στα είδη νοημοσύνης. Παρά την κοινή άποψη ότι έχουμε μία και μόνο νοημοσύνη, το λεγόμενο δείκτη IQ, η αλήθεια είναι σύμφωνα με τον Βρετανό ψυχολόγο Howard Gardner, ότι έχουμε 8 είδη νοημοσύνης. Συγκεκριμένα, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει τις εξής ευφυΐες:

1. Λογικο-μαθηματική (ο άνθρωπος που επιλέγει να γίνει μαθηματικός, ηλεκτρονικός υπολογιστών κτλ).

2. Γλωσσική (ο συγγραφέας, ο δημοσιογράφος κτλ).

3. Οπτικο-χωρική ( ο αρχιτέκτων, ο διακοσμητής, ο καλλιτέχνης κτλ).

4. Κιναισθητική (ο ηθοποιός, ο αθλητής κτλ).

5. Μουσική (ο μουσικός, ο συνθέτης κτλ).

6. Νατουραλιστική (ο βιολόγος, ο βοτανολόγος κτλ).

7. Διαπροσωπική επικοινωνία (ο δάσκαλος, ο πολιτικός, ο δικηγόρος).

8. Ενδοπροσωπική επικοινωνία (ο ψυχολόγος, ο κοινωνικός λειτουργός κτλ).

Οι δύο τελευταίες ευφυΐες ανήκουν στην ευρύτερη νοημοσύνη, τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη. Με λίγα λόγια, μπορεί κάποιος να είναι σε όλα απίστευτα καλός ή σε κάποιον ή κάποιους μόνο από τους παραπάνω τομείς, το οποίο είναι και το πιο συχνό.

Ας εντοπίσουμε, λοιπόν, το παιδί μας μήπως είναι πολύ ικανό σε κάποιους τομείς; Και αν ναι είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε αυτές τις ικανότητές του. Προσοχή! Ας μην φορτώσουμε το παιδί με πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες θεωρώντας ότι έτσι θα καλλιεργήσουμε την κλίση του. Η καλή ενίσχυση προέρχεται από τον καλό συντονισμό μας με την διάθεση και την προτίμηση του παιδιού και την ενίσχυση της καλής αυτοεικόνας του παιδιού.

Όταν , λοιπόν, το παιδί μας έχει ανεπτυγμένες ικανότητες σε κάποιον από τους παραπάνω τομείς μιλάμε για ένα χαρισματικό παιδί.

Δυστυχώς δεν έχουν γίνει έρευνες για αυτά τα παιδιά και τα περισσότερα στοιχεία τα έχουμε για τα χαρισματικά παιδιά στο σχολικό πλαίσιο. Ας ελπίσουμε ότι τουλάχιστον μέσα στο σχολείο θα υπάρξουν σύντομα (όπως προβλέπει και ο αντίστοιχος νόμος της ειδικής αγωγής) ειδική τάξη με ειδικά μαθήματα, η δυνατότητα να περνούν τάξεις κα.

Κλείνοντας, ας τονίσουμε ότι τα χαρισματικά παιδιά τα «συγκρίνουμε» με τα συνομήλικα παιδιά ή το πολύ με παιδία ένα σχολικό χρόνο μεγαλύτερα.

Πηγή: Healthier World, vatopaidi.wordpress.com
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »