122 προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Από το βιβλίο “Κοσμάς ο Αιτωλός” του Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγ. Καντιώτη, εκδ. Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητας “Ο Σταυρός”.

1. “Αυτό μιά μέρα θά γίνη Ρωμαίικο καί καλότυχος όποιος ζήση σέ κείνο τό βασίλειο”.

(Συνήθιζε νά λέγη εις διάφορα μέρη τής υποδούλου Ελλάδος, τά οποία μετά ταύτα απηλευθερώθησαν)

2. “Ω ευλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θά σώσης όταν έλθουν τά χαλεπά χρόνια!“

(Είπε τήν προφητείαν αυτήν εν Σιατίστη καί αλλαχού αντικρύζων τά βουνά, τά οποία κατά τούς χρόνους τής Ελληνικής Επαναστάσεως έγιναν κρησφύγετα τών γυναικοπαίδων).

3. “Καλότυχοι σείς, οι οποίοι ευρέθητε εδώ πάνω εις τά ψηλά βουνά, διότι αυτά θά σάς φυλάξουν από πολλά δεινά. Θά ακούτε καί δέν θά βλέπετε τόν κίνδυνο. Τρείς ώρες ή τρείς μέρες θά υποφέρετε”.

(Ελέχθη είς τήν περιφέρειαν Σιατίστης)

4. “Τό ποθούμενο θά γίνη στήν τρίτη γενεά. Θά τό ιδούν τά εγγόνια σας“.

(Ελέχθη εν Χειμάρρα – Η σπουδαιοτάτη αύτη προφητεία τού Αγίου, η οποία έτρεφε τήν γλυκυτέραν ελπίδα τού υποδούλου Γένους, έλαβε καταπληκτικήν επαλήθευσιν. Διότι οι χρόνοι τής απελευθερώσεως τού Έθνους είναι πράγματι η τρίτη γενεά από τών χρόνων πού προεφήτευσεν αυτήν ό ‘Aγιος, καθόσον, ώς γνωστόν, εκάστη γενεά υπολογίζεται εις 25 έτη)

5. “Θάρθη καιρός νά σάς πάρουν οι εχθροί σας καί τή στάχτη από τή φωτιά, αλλά σείς νά μήν αλλάξετε τήν πίστι σας, όπως θά κάμνουν οί άλλοι“.

(Ελέχθη εν Σιατίστη)

6. Σάς λυπάμαι γιά τήν περηφάνεια, οπού έχετε. Τό ποδάρι μου εδώ δέν θά ξαναπατήση. Καί εάν δέν αφήσετε αυτά τά πράγματα πού κάνετε, τήν αυθαιρεσία καί ληστεία, θά καταστραφήτε. Σέ κείνο τό κλαρί, πού κρεμάτε τά σπαθιά σας, θάρθή μιά μέρα πού θά κρεμάσουν οί γύφτοι τά όργανά τους“.

(Ελέχθη εις τό χωρίον ‘Aγιος Δονάτος Σουλίου)

7. “Θάρθουν οι κόκκινοι σκούφοι κι ύστερα οι ‘Aγγλοι επί 54 χρόνια, καί κατόπιν θά γίνη Ρωμαίικο”.

(Ελέχθη εν Κεφαλληνία περί τής απελευθερώσεως τής Επτανήσου – “Κόκκινοι σκούφοι” ονομάζονται οι Γάλλοι στρατιώται ως εκ τού χρώματος τών καλυμμάτων τής κεφαλής κατά τούς ναπολεοντείους χρόνους. Η προφητεία αύτη εύρε καταπληκτικήν εκπλήρωσιν. Διότι μετά τούς Ενετούς εις τήν Επτάνησον εγκατεστάθησαν οι Γάλλοι, καί μετά τήν αναχώρησιν τούτων ήλθον οι ‘Aγγλοι, τών οποίων η παραμονή διήρκεσε 54 έτη, δηλαδή όσα καί προεφήτευσεν ο ‘Aγιος. Τώ 1810 κατέλαβον ουσιαστικώς οι ‘Aγγλοι τήν Επτάνησον (εκτός τής Κερκύρας, η οποία παρεδόθη τώ 1815 είς τόν Κάμπελλ), καί τώ 1864 παρέδωκαν αυτήν είς τήν Ελλάδα.)

8. “Τά όρια τού Ρωμαίικου θάνε η Βωβούσα (ο ποταμός Αώος)“.

(Ελέχθη εν Παλαιά ‘Aρτη)

9. “Εκείθε θάρθη τό Ρωμαίικο”.

(Τήν προφητείαν ταύτην είπεν ο ‘Aγιος εν Πρεβέζη δεικνύων τό μέρος τής Στερεάς, από τό οποίον θά προήρχετο ο στρατός τής ελευθερίας. Ή προφητεία επραγματοποιήθη τώ 1912).

10. “Τά βάσανα είναι ακόμη πολλά. Θυμηθήτε τά λόγια μου · προσεύχεσθε, ενεργείτε καί υπομένετε στερεά. Έως ότου νά κλείση αυτή η πληγή τού πλατάνου, τό χωριό σας θάνε σκλαβωμένο καί δυστυχισμένο”.

(Ελέχθη είς Τσαραπλανά, τό σημερινόν Βασιλικόν τής Ηπείρου. Η πληγή τού πλατάνου έκλεισε τώ 1912, έτος απελευθερώσεως τής Ηπείρου)

11. “Πότε θαρθή τό ποθούμενον; ” ηρώτησαν τόν ‘Aγιον εις Τσαραπλανά τής Ηπείρου. “Όταν σμίξουν αυτά”, απήντησεν ο ‘Aγιος δεικνύων δύο δενδρύλλια.

(Τά δενδρύλλια εμεγάλωσαν, επάχυναν καί έσμιξαν τώ 1912)

12. “Τό ποθούμενον θά έρθη όταν θαρθούν δύο πασχαλιές μαζί”.

(Πράγματι τώ 1912 αι εορταί Ευαγγελισμού καί Πάσχα συνέπεσαν)

13. “‘Aμα κλείση τό δένδρον καί κλεισθή μέσα τό παλούκι, τότε θά έλθη τό ποθούμενον. Θά γίνη κάποιο σημάδι καί νά μή φοβηθήτε. Νά πηγαίνετε βασίλεμα ηλιού σ εκείνα τά βουνά (τής Ομάλιας καί τής Μερόπης), όπου θά γλυτώσουν πολλές ψυχές. Μαζί σας μή πάρετε τίποτε, μόνον τίς ψυχές σας νά γλυτώσετε. Καί δέν θά βαστάξη τό κακό περισσότερο από 24 ώρες”.

14. “Τά χωριά τού κάμπου θά πάθουν χαλάστρα, ενώ στίς ποδιές τού Κισσάβου θά κοιμηθούν σκλάβοι καί θά ξυπνήσουν ελεύθεροι”.

(Ελέχθη εν Λαρίση)

15. “‘Aν τό κυπαρίσσι αυτό ξεραθή από τήν κορυφή, η Ελλάς θά ελευθερωθή· άν ξεραθή από κάτω, δέν θά ελευθερωθή”.

(Ελέχθη εν Ζελενίτσα (Πρασιά) τής Ευρυτανίας)

16. “Μέ δυσκολία θάρθη”

(Εννοείται τό ποθούμενον)

17. “Όταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στήν ‘Aσπρη Θάλασσα, τότε θάρθη”.

18. “Οταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στά ελληνικά νερά, τότε θάρθη”.

19. “Όταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στά ελληνικά ύδατα, τότε θά λυθή τό ζήτημα τής Πόλης”

20. “Θάρθη ξαφνικά. Νά έχετε ένα σακκούλι σιτάρι κρεμασμένο στή θύρα. Αυτό θά σάς εμποδίση φεύγοντας. Μή τό αφήσετε. Νά τό πάρετε μαζί σας, γιά νά φάνε τά παιδια σας”.

21. Στήν Αυλώνα θά γίνη χαλασμός. Θά έλθουν στρατεύματα νά ελευθερώσουν τόν τόπο”.

22. “Στό Μπουκορμέ θά χυθή πολύ αίμα”.

23. “Όταν ακούετε ότι ο πόλεμος άρχισε, τότε κοντά είναι”.

24. “Όσα χωριά είναι κοντά σέ δρόμο πολλά θά τραβήξουν”.

25. “Η Δρόπολις θά πάθη, διότι ο τόπος είναι γυμνός”.

26. “Η Δρόπολις θά είναι γεμάτη στρατεύματα”.

27. “Θά χαθή η σοδιά τής χρονιάς από τήν εύφορη Δρόπολι καί – μάνα μου ! – αίμα πολύ πού έχει νά χυθή”.

28. “Λάκκοι καί βράχοι στή Δρόπολι θά είναι γεμάτοι φεύγοντας”.

(Είς τό αλβανικόν χειρόγραφον, η προφητεία αύτη έχει ώς εξής: “Τά βουνά, οι χαράδρες καί οι κάμποι τής Δρόπολης θά γεμίσουν προσφυγιά”).

29. “Είς τά χωριά Πέπελη σείς άδικα θά φοβάσθε· τίποτε δέν θά πάθετε. Μόνον τά παιδιά σας πού θά είναι στούς δρόμους τά κλαίτε”.

30. “Οί αντίχριστοι θά φύγουν, αλλά θάρθουν πάλι· έπειτα θά τούς κυνηγήσετε έως τήν Κόκκινη Μηλιά”.

31. “Θαρθή όταν έρθουν δυό καλοκαίρια καί δυό πασχαλιές μαζί”.

32. “Ξένος στρατός θά έλθη, Χριστό θά πιστεύη, γλώσσα δέν θά ξέρη … “.

33. “Θαρθή καί μιά φορά ασκέρι ξένο πού τό Χριστό θά πιστεύη. Αλλά σείς δέν θά τό ξέρετε”.

34. “Μέ άλλους θά κοιμηθήτε καί μέ άλλους θά ξημερώσετε”.

35. “Θά ιδήτε τρείς φαμίλιες σ΄ένα σπίτι”.

36. “Εσείς θά πάτε νά κατοικήσετε αλλού καί άλλοι θάρθουν νά κατοικήσουν σέ σάς”.

37. “Θά δήτε 40 άλογα νά τά δένουν σέ ένα παλούκι”.

38. “Πολλοί θά χάνωνται από τήν πείνα”.

39. “Οι πλούσιοι τά γίνουν πτωχοί καί οι πτωχοί θά πεθάνουν”.

40. “Μιά χούφτα μάλαμα μιά χούφτα αλεύρι”.

41. ” Θά έρθη καιρός πού οι Ρωμιοί θά τρώγωνται αναμεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοιαν καί αγάπην”.

42. “Θά ιδήτε καί τακτικό στρατό, θά ιδήτε καί ρέμπελο (αντάρτικο)· από αυτούς πολλά θά υποφέρετε”.

43. “Θά σάς ζητήσουν τά ντουφέκια· νά έχετε διπλά· νά δώσετε τό ένα καί νά κρατήσετε τό άλλο. Ένα ντουφέκι 100 ψυχές θά γλυτώση”.

44. “Θά έρθη καιρός πού θά διευθύνουν τόν κόσμο τά άλαλα καί τά μπάλαλα”.

(”Τά άλαλα καί τά μπάλαλα” – Εννοεί τά άψυχα μηχανήματα τών διαφόρων εφευρέσεων. Αυτά αντικατέστησαν καί ολονέν αντικαθιστούν τάς εργατικάς χείρας καί κυριαρχούν εις τήν ζωήν τών ανθρώπων, ώς νεώτερα είδωλα προσκυνούμενα υπό τού υλόφρονος κόσμου.)

45. “Η αιτία τού γενικού πολέμου θά είναι από τή Δαλματία”.

46. “Η αιτία τού γενικού πολέμου θάρθη από τή Δαλματία. Πρώτα θά διαμελισθή η Αυστρία καί ύστερα η Τουρκία”.

47. “Ο χαλασμός θά γίνη από ένα κασσιδιάρη”.

(Η προφητεία εις τό αλβανικόν χειρόγραφον φέρεται ως εξής: “Ο χαλασμός θάρθη από τυφλό καί κασσιδιάρη”)

48. “Θά προσπαθούν νά τό λύσουν μέ τήν πέννα, μά δέν θά μπορούν. 99 φορές μέ τόν πόλεμο καί μιά μέ τήν πέννα”.

49. “΄Αν βρεθούν 3 δυνάμεις σύμφωνες, τίποτε δέν θά πάθετε”.

50. “΄Αν τό ζήτημα λυθή μέ τόν πόλεμο, θά πάθετε πολλές καταστροφές· σέ τρείς χώρες μιά θά μείνη… “

51. “Θά έρθη καιρός πού δέν θά ακούτε (=μαθαίνετε) τίποτε”.

52. “΄Οτι σάς ζητούν, νά δίνετε· ψυχές μόνον νά γλυτώνετε”.

53. “΄Αν βρίσκουν στό δρόμο ασήμι, δέν θά σκύβουν νά τό πάρουν. Γιά ένα όμως αστάχυ θά σκοτώνωνται ποιός νά τό πρωτοπάρη… “.

54. “Τό κακό θά σάς έρθη από τούς διαβασμένους”.

55. “΄Η τρείς μέρες ή τρείς μήνες ή τρία χρόνια θά βαστάξη”.

56. “Θάρθη καιρός πού δέν θά υπάρχη αυτή η αρμονία πού είναι σήμερα μεταξύ λαού καί κλήρου”.

57. “Οι κληρικοί θά γίνουν οι χειρότεροι καί οι ασεβέστεροι τών όλων”.

58. “Στήν Πόλι θά χυθή αίμα πού τριχρονίτικο δαμάλι θά πλέξη (=πλεύση) “.

59. “Καλότυχος όποιος ζήσει μετά τό γενικό πόλεμο. Θά τρώγη μέ ασημένιο κουτάλι… “.

60. “Μετά τό γενικό πόλεμο θά ζήση ο λύκος μέ τ΄αρνί”.

61. “Θάρθη πρώτα ένα ψευτορωμαίικο· νά μή τό πιστέψετε· θά φύγη πίσω”.

62. “Θά μαζωχτή τό χιλιάρμενο στό Σκάλωμα (’Aγιοι Σαράντα) καί θάρθουν κοκκινογέλεκοι, νά πολεμήσουν γιά σάς”.

63. “Οί Τούρκοι θά φύγουν, αλλά θά ξανάρθουν πάλι καί θά φθάσουν ώς τά Εξαμίλια. Στό τέλος θά τούς διώξουν είς τήν Κόκκινη Μηλιά. Από τούς Τούρκους τό 1/3 θά σκοτωθή, τό άλλο τρίτο θά βαπτισθή καί μονάχα τό 1/3 θά πάη στήν Κόκκινη Μηλιά”.

(”Κόκκινη Μηλιά”. Τοποθεσία, τήν οποίαν η φαντασία τών υποδούλων Ελλήνων έθετεν εις τά βάθη τής Μ. Ασίας).

64. “Τόσα πολλά θά γίνουν, πού οι μανάδες θά γεννήσουν πρόωρα από τό φόβο τους”.

65. “Ζώα δέν θά μείνουν· θά τά φάνε. Φάτε καί σείς μαζί μ΄αυτούς. Στά Τζουμέρκα θά πάρετε σπόρο”.

(Εις τό αλβανικόν χειρόγραφον διαβάζομεν: “΄Αλογα δέν θά μείνουν. Θά πάτε καί σείς μαζί μ΄αυτά. Από τά Τζουμέρκα θά ξαναπιάσετε τή ράτσα τους”)

66. “‘Σπίτια μεγάλα μή κάμνετε. Λιάσες νά κάμνετε νά μή σάς έρχωνται μέσα”.

67. “Θά σάς επιβάλουν μεγάλο καί δυσβάστακτο φόρο, αλλά δέν θά προφθάσουν”.

68. “Θά βάλουν φόρο στίς κόττες καί στά παράθυρα”.

69. “Θά ζητήσουν νά σάς πάρουν καί στρατιώτας. Δέν θά προφθάσουν όμως”.

70. “Οι Τούρκοι θά μάθουν τό μυστικό 3 μέρες γρηγορώτερα από τούς Χριστιανούς”.

(Τό αλβανικόν χειρόγραφον έχει τήν προφητείαν ως εξής: “Οι Τούρκοι θά τό καταλάβουν τρείς ημέρες γρηγορώτερα από τούς Χριστιανούς”)

71. “΄Οταν ακούσετε ότι ο πόλεμος πιάστηκε από κάτω, τότε κοντά θά είναι”.

72. “΄Αν ο πόλεμος πιαστή από κάτω, λίγα θά πάθετε· άν πιαστή από πάνω, θά καταστραφήτε”.

73. “Οι βράχοι καί οι λάκκοι θά είναι γεμάτοι κόσμο”.

74. “Θάρθη ξαφνικά· ή τό βόιδι στό χωράφι ή τό άλογο στ΄ αλώνι”.

75. “Λυπηρόν είναι νά σάς τό ειπώ· σήμερον, αύριον καρτερούμεν δίψες, πείνες μεγάλες πού νά δίδωμεν χιλιάδες φλουριά καί νά μήν ευρίσκωμεν ολίγον ψωμί”.

76. “Μετά τόν πόλεμο οι άνθρωποι θά τρέχουν μισή ώρα δρόμο, γιά νά βρίσκουν άνθρωπο καί νά τόν κάμουν αδελφό”.

77. “Αμπέλια μή φυτεύετε, διότι θά χαλάσουν καθώς εκείνα στή Δρυϊνούπολι”.

78. “Θά γίνη ένα χαρτοβασίλειο, πού θά έχει μέγα μέλλον στήν Ανατολή”.

79. “Ο κόσμος τόσον θά πτωχεύση, πού θά ζώνεται μέ κληματσίδες”.

80. “Η αιτία θά έλθη από τά Δελειατά”.

81. “Η Γαλλία θά ελευθερώση πολλά ελληνικά μέρη καί ιδίως οι Ιταλοί”.

82. “Η Γαλλία θά λευτερώση τήν Ελλάδα, τήν Ήπειρο η Ιταλία”.

83. “Από τρία μπουγάζια στενά, Κρά, Κράψη καί Μουζίνα, θά περνούν πολλά στρατεύματα γιά τήν Πόλι. Καλόν είναι τά γυναικόπαιδα νά βγούν στά βουνά. Θά σάς ρωτούν άν είναι μακρυά η Πόλι· εσείς νά μή λέτε τήν αλήθεια, διότι θά σάς κακοποιήσουν. Ο στρατός αυτός δέν θά φθάση στήν Πόλι, στή μέση τού δρόμου θά μάθη ότι ο πόλεμος ετελείωσε”.

84. “Θά έρθη καιρός, πού θά φέρη γύρες ο διάβολος μέ τό κολοκύθι του”.

85. “Θά βλέπετε νά πηγαίνουν άλλοι επάνω καί άλλοι κάτω”.

86. “Η λευτεριά θαρθή από κάτω από όπου χύνονται τά νερά”.

87. “Από πάνω καί από τή σκάλα χαλασμό μή περιμένετε”.

88. “΄Ενα ψωμί θά χαθή τό μισό, καί ένα ολόκληρο”.

89. “Θά έρθη καιρός πού μιά γυναίκα θά διώχνη δέκα Τούρκους μέ τή ρόκα”.

90. “Τόν Πάπαν νά καταράσθε, διότι αυτός θά είναι η αιτία”.

91. “Ο χαλασμός στόν τόπο θά γίνη από ένα όνομα αξιωματούχου … (δυσανάγνωστον) “.

92. “Πολλά χωριά θά καταστραφούν, οι τρείς χώρες θά γίνουν μία”.

93. “Νά έχετε τρείς θύρες· άν σάς πιάσουν τή μιά, νά φύγετε από τήν άλλη”.

94. “Πίσω από τή μιά θύρα νά κρυφθή κανείς, γλυτώνει· θά είναι βιαστικό”.

95. “Νά παρακαλήτε νά είναι μέρα καί όχι νύκτα, καλοκαίρι καί όχι χειμώνας”.

96. “Οι άνθρωποι θά μείνουν πτωχοί, γιατί δέν θάχουν αγάπη στά δένδρα”.

97. “Οι άνθρωποι θά μείνουν πτωχοί, γιατί θά γίνουν τεμπέληδες”.

98. “Από ψηλά, μέσα από τό λιμάνι θάρθη ο χαλασμός”.

99. “Θά σάς ρίξουν παρά πολύ· θά σάς ζητήσουν νά τόν πάρουν πίσω, αλλά δέν θά μπορέσουν”.

100. “Εσείς θά σώσετε άλλους καί οι άλλοι εσάς”.

101. “Εσείς θά φύγετε απ΄τ΄ αριστερά βουνά· από τή δεξιά μεριά όχι· από τίς σπηλιές μή φοβάστε”.

102. “Θαρθή ξαφνικά· τ΄ άλογα θ΄ απομείνουν ζεμένα στίς δουλειές τους καί σείς θά φύγετε”.

103. “Θάνε όγδοος αιώνας πού θά γίνουν αυτά”. (Δηλαδή κατά την διάρκεια της όγδοης χιλιετίας από τον Αδάμ)

104. “Νά κρυφθήτε ή κοντά στήν πόρτα ή κοντά στήν πλάκα, άν είναι βιαστικό καί γρήγορο”.

105. “Πολλά θά συμβούν. Οι πολιτείες θά καταντήσουν σάν μπαράγκες”.

106. “Θαρθή καιρός πού θά βγή ο καταραμένος δαίμονας από τό καυκί του”.

107. “Θαρθή μιά φορά ένας ψευτοπροφήτης· μή τόν πιστέψετε καί μή τόν χαρήτε. Πάλι θά φύγη καί δέν θά μεταγυρίση”.

108. “Θάρθή καιρός πού οι χριστιανοί θά ξεσηκωθούν ο ένας κατά τού άλλου”.

109. “Νάχετε τό σταυρό στό μέτωπο, γιά νά σάς γνωρίσουν ότι είσθε χριστιανοί”.

110. “Δέν θά φθάση ο στρατός στήν Πόλι· στή μέση τού δρόμου θάρθη τό μαντάτο, ότι έφθασε τό ποθούμενο”.

111. “Πήγαινε καί στό δρόμο θ΄ανταμειφθής”.

(Ελέχθη εν Δερβιστάνη περί τινος, όστις ειρωνεύθη τόν ΄Αγιον. Ούτος μετ΄ολίγν ετραυματίσθη καθ΄οδόν υπό τινος εχθρού του)

112. “Ειπέ εις τά είδωλα εκείνα νά μήν έρθουν εδώ, αλλά νά γυρίσουν εις τά οπίσω”.

(Καθώς ο ΄Αγιος εδίδασκεν εις ΄Ασσον τής Κεφαλληνίας, διέκοψε μίαν στιγμήν τό κηρυγμά του καί απέστειλεν ένα ακροατήν του εις τήν οικίαν τού άρχοντος τού τόπου ειπών τούς λόγους τούτους. Ούτος απελθών εύρε 4 κυρίας τής αριστοκρατίας ασέμνως ενδεδυμένας, αί οποίαι ήσαν έτοιμοι νά έλθουν καί παρακολουθήσουν τό κήρυγμα τού Αγίου)

113. “Φτιάνετε σπίτια τορνευτά καί δέν πρόκειται νά κατοικήσετε σ΄ αυτά”.

(Είπε τούς λόγους τούτους ο ‘Aγιος εις ‘Aσσον τής Κεφαλληνίας, όταν μίαν ημέραν διήρχετο πρό μιάς νεοκτίστου οικίας. Μετ΄ ολίγον όλοι οι ιδιοκτήται απέθανον πλήν μιάς μοναχής).

114. “Τό παιδί αυτό θά προκόψη, θά κυβερνήση τήν Ελλάδα καί θά δοξασθή”.

(Ελέχθη περί τού Ιωάννου Κωλέττη).

115. “Θά γίνης μεγάλος άνθρωπος, θά κυριεύσης όλη τήν Αρβανιτιά, θά υποτάξης τήν Πρέβεζα, τήν Γάργα, τό Σούλι, τό Δέλβινο, τό Γαρδίκι καί αυτό τό τάχτι τού Κούρτ πασά. Θά αφήσης μεγάλο όνομα στήν οικουμένη. Καί στήν Πόλι θά πάς, μά μέ κόκκινα γένεια. Αυτή είναι η θέλησι τής θείας προνοίας. Ενθυμού όμως είς όλην τήν διάρκειαν τής εξουσίας σου νά αγαπάς καί νά υπερασπίζεσαι τούς χριστιανούς, άν θέλης νά μείνη η εξουσία εις τούς διαδόχους σου”.

(Ελέχθη εν Τεπελενίω περί του Αλή πασά)

116. “Θά βγούν πράγματα από τά σχολεία πού ο νούς σας δέν φαντάζεται”.

117. “Θά δήτε στόν κάμπο αμάξι χωρίς άλογα νά τρέχη γρηγορώτερα από τόν λαγό”.

118. “Θάρθη καιρός πού θά ζωσθή ο τόπος μέ μιά κλωστή”.

(Ελέχθη εν ‘Aσσω τής Κεφαλληνίας).

119. “Θαρθή καιρός πού οι άνθρωποι θά ομιλούν από ένα μακρυνό μέρος σέ άλλο, σάν νάνε σέ πλαγινά δωμάτια, π.χ. από τήν Πόλι στή Ρωσία”.

120. “Θά δήτε νά πετάνε άνθρωποι στόν ουρανό σάν μαυροπούλια καί νά ρίχνουν φωτιά στόν κόσμο. Όσοι θά ζούν τότε θά τρέξουν στά μνήματα καί θά φωνάξουν: Εβγάτε σείς οι πεθαμένοι νά μπούμε μείς οι ζωντανοί”.

(Αι πέντε κατά σειράν προφητείαι (116η – 120ή) του Αγίου αναφέρονται προφανώς εις τάς μεγάλας εφευρέσεις τού αιώνός μας. Τό αμάξι χωρίς άλογα είναι οι σιδηρόδρομοι καί τ΄ αυτοκίνητα. Η κλωστή πού θά ζώση όλον τόν κόσμον είναι τά καλώδια τών τηλεγραφείων. Μέ τάς συσκευάς τής τηλεπικοινωνίας η φωνή ακούεται εξ αποστάσεως χιλιάδων χιλιομέτρων ως νά προήρχετο εκ γειτονικής οικίας. Τά μαυροπούλια, πού θά ρίψουν τό πύρ εις τήν γήν, είναι τά αεροπλάνα τής πολεμικής αεροπορίας. Αυται αί προφητείαι τού αγίου Κοσμά είναι γεγραμμέναι εις τά βιβλία χρόνους πολλούς, αιώνα περίπου πρίν γίνουν αι σχετικαί εφευρέσεις)

121. “Το κακόν θα έλθη μέχρι τόν Σταυρόν και δεν θα μπορέση να πάη κάτω. Μή φοβηθήτε. Μή φύγετε από τα σπίτια σας”.

(Ελέχθη εις την περιοχήν Πολυνερίου Γρεβενών. Πράγματι τώ 1940 οι Ιταλοί έφθασαν μέχρι την τοποθεσίαν Σταυρός, όπου είχε κηρύξει ο ΄Αγιος, και εσταμάτησαν)

122. “Όταν θα πέση ο κλώνος (πού είναι στημένος ο Σταυρός), θά γίνη μεγάλο κακόν, που θά έλθη από τό μέρος όπου θα δείξη ο κλώνος· και όταν θα πέση τό δένδρον, θα γίνη ένα μεγαλύτερον κακόν”.

(Ελέχθη εις το χωρίον Τσιράκι (σήμερον ΄Αγιος Κοσμάς) Γρεβενών. Πράγματι τώ 1940 έπεσεν ο κλώνος καί ο Σταυρός προς το μέρος της Αλβανίας, όθεν επετέθησαν οι Ιταλοί, και τω 1947 τό δένδρον, ότε η περιοχή κατεστράφη εντελώς από τον συμμοριτοπόλεμον)

Πηγή: vatopaidi.wordpress.com
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

«Θα έλθει καιρός που οι άνθρωποι θα γίνουν μανιακοί και όταν δουν κάποιον λογικό, θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας: Εσύ είσαι μανιακός»

Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τους νέους ή με τους νέους, αγνοώντας την σύγχρονη πραγματικότητα. Ούτε είναι δυνατό να αγγίξουμε τον προβληματισμό ή να ακούσουμε τον αδάμαστο κοχλασμό της αγωνίας τους, δίχως να ακτινογραφήσουμε τον χώρο, που προωθεί και μεθοδεύει κινήσεις και ενέργειες τόσο διαλυτικές και τόσο διασπαστικές της προσωπικότητός τους. Ας μη ξεχνάμε, εξάλλου, πως οι νέοι είναι παιδιά της εποχής μας. Είναι πιστά αντίγραφα του δικού μας κόσμου, που σέρνεται εφιαλτικά μέσα σε υλιστικούς μονόδρομους. Σε πνυκτικά αδιέξοδα, που δημιουργούν ψυχονευρωτικές τρικυμίες- σωματικές φθορές στην σφριγηλή νεανική ύπαρξη. Για να την σύρουν σ’ έναν ξέφρενο χορό ποικίλης ασυδοσίας.

Ο οποίος στραγγίζει την ικμάδα του σώματος θολώνει την διαύγεια του μυαλού ραγίζει τα νεύρα αντοχής αποδυναμώνει κάθε αντιστασιακή πνοή και ευτελίζει το ανθρώπινο πρόσωπο. Το αποτέλεσμα ζυγίζεται δραματικά στην ανήσυχη καθημερινότητα. Οι αξίες περνούν στο περιθώριο της ζωής, με κατάληξη η ζωή και ο άνθρωπος να χάνουν την αξία τους. Η ελευθερία, που αποτελεί την ένθεη σπίθα μέσα στο αδύναμο ανθρώπινο πρόσωπο, δεν έχει πια την ανάλογη ποιοτική βαρύτητα. Εφθαρμένη προσφέρεται στο ποικίλο παζάρι των διαπροσωπικών σχέσεων και αποκτά περιεχόμενο δίχως αντίκρυσμα. Ενώ ταυτόχρονα ένας ασύντακτος παραλογισμός πνίγει το ύφος και το ήθος του νέου, για να του σπρώξει μέσα στον ταλαιπωρημένο κοινωνικό λαβύρινθο, στον οποίο κρυφοζεί ο περίεργος, ατίθασος και σκοτεινός Μινώταυρος της ασυδοσίας και του μαρτυρικού θανάτου.

Έτσι οι νέοι σήμερα – πάντα πλειοψηφικά – πάνω στο πονεμένο σώμα τους φέρνουν τα «στίγματα» της πολύστροφης εξαλλοσύνης, την οποία εμείς οι μεγάλοι αναπτύξαμε, για να διοχετεύσουμε εκεί την εκρηκτικότητα της σεισμικής λογικής και το πύρωμα της ανέραστης καρδιάς μας. Στο τέλος δε σπρώξαμε στο αδιφάγο και εξαντλητικό αυτό χωνευτήρι τα ίδια τα παιδιά μας, θύματα της αφροσύνης και ιερά «σφάγια» του παραλογισμού μας. Το χειρότερο! Μπροστά στην αποκρουστική θέα των ερειπίων, που η άψυχη και αφτέρουγη η αντίθεη και απάνθρωπη τακτική μας έσπειρε, αφού καλά γνωρίζουμε, πως σήμερα «δεν πέθανε μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος», τολμήσαμε να «χτυπήσουμε» αυτά τα νεύρα της κοινωνικής και εθνικής μας ζωής, τους νέους μας, με την αλόγιστη και βέβηλη κριτική μας. Γι’ αυτό, πολύ δίκαια θα μας επισημάνουν:

- «1 στους 3 χρήστες μπαίνει στα ναρκωτικά πριν από τα 14» (εφημ. ΕΘΝΟΣ)

- «12.000 μαθητές στα ναρκωτικά» (εφημ. ΑΠΟΓ.)

- «Στέκια παγίδες για τη νεολαία» καφετέριες – φαστ φουντ 73,9 κλαμπ (ντίσκο / μπαρ / χορευτικά κέντρα 21,8) (εφημ. ΑΠΟΓ.)

- «Η καφετέρια «ρουφάει» τους νέους μας» ακολουθούν μπαράκαια και Τ.Υ. (ΑΠΟΓ. της Κυριακής)

- «Από τα 12 στα δίχτυα των ναρκωτικών» 6 στα 10 παιδιά είχαν την πρώτη «επαφή» μεταξύ 13 έως 15 ετών (εφημ. ΑΠΟΓ.)

- «Δύο χρόνια μάτωναν το κορμί μου και την ψυχή μου». Το 13χρονο κορίτσι από την Κάρυστο ανοίγει την καρδιά της και αποκαλύπτει αυτούς που την κατέστρεψαν (εφημ. ΑΠΟΓ.)

Και το εκπληκτικό! «Η χρονιά του τζόγου, 1 τρισεκατομμύριο σε λαχεία, καζίνο, λέσχες, λόττο, ζάρια» (εφημ. ΑΔΕΣΜ. ΤΥΠΟΣ)

Για να έρθει μια ακόμη επιβεβαίωση της παθολογίας του κοινωνικού μας σώματος, την οποία ανεβάζουμε στο γαργαλιστικό ύψος της πρωτιάς: «Είμαστε πρώτοι και στον τζόγο» (εφημ. ΑΠΟΓ.). Ένα ολόκληρο χρόνο οι Έλληνες παίξανε συνολικά 863 δις (εφημ. ΕΛΕΥΘ.ΤΥΠΟΣ). Στο σημείο αυτό επιβάλλεται να ανοίξουμε μια παρένθεση. Οι όποιες διαπιστώσεις, τις οποίες έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε σήμερα – αιμάτινες καταγραφές της επικαιρότητος από το πονεμένο κοινωνικό μας σώμα – δεν απολυτοποιούν τον κανόνα. Υπάρχουν και οι ευλογημένες εξαιρέσεις.

Οι νέοι των χαρακωμάτων της γενναίας και ανυποχώρητης αντίστασης του ανώτερου ύφους και ήθους. Είναι εκείνοι που τρέφονται από το Πάντιμο και Ζωηφόρο Σώμα του Ζωντανού μας Θεού, ενώ αδιάκοπα, με σύνεση ευπρέπεια και διάκριση, δίδουν την ολόφλογη μαρτυρία της ηθικής και πνευματικής τους αντίστασης. Είναι όλοι εκείνοι, που πεισματικά αντιστέκονται στο απαίσιο κροτάλισμα της φθοράς, που σαν χείμαρρος έρχεται απειλητικά πάνω τους. Είναι οι νέοι που παίζουν, με αθόλωτο πνεύμα θυσίας και αγάπης, στο μεγάλο παιχνίδι της Χάριτος και παραμένουν ελεύθεροι και συνειδησιακά όρθιοι. Γνωρίζουμε, βέβαια, πως ο αγώνας είναι δύσκολος, γιατί η επίθεση είναι τυφλή και πολυμέτωπη. Όσο όμως η ανοιχτή πληγή του Εσταυρωμένου θα ρέει το Αίμα της Αγάπης και της ελευθερίας στο ταλαιπωρημένο δικό μας σώμα, η ελπίδα θα αποτελεί την μοναδικά αληθινή γενέθλια γη της αμάραντης ζωής.

Να περάσουμε όμως αμέσως στο θέμα: Η ώρα της Εκκλησίας μας.

Ρίξτε μια φευγαλέα ματιά στην κοινωνική πραγματικότητα. Θα αντικρύσουμε μια νεολαία αιχμάλωτη σε πολύμορφα δόκανα. Να σύρεται εύκολα και να διασύρεται ανίερα. Την ίδια στιγμή η παιδική ηλικία «μορφώνεται» με αλλοπρόσαλλες και εφιαλτικές σκηνές βίας, από τον μεγάλο «δάσκαλο» την τηλεόραση. Είναι τέτοια δε η επιρροή του παράξενου «ναρκωτικού με την μπρίζα» όπως χαρακτήρισαν την τηλεόραση, ώστε πάνω από το 70% των γονέων «εκφράζουν το φόβο ότι μέσα από την τηλεόραση τα παιδιά συνηθίζουν στη βία» (Καθημερινή). Από ερευνητές στην Αυστραλία επισημαίνεται με ανησυχία, «πως, ένα παιδί που δεν έχει φθάσει ακόμη στην ηλικία των 12 χρόνων, έχει ήδη παρακολουθήσει 8.000 εγκλήματα στην τηλεόραση».

Δεν είχαν δίκιο οι νέοι εκείνοι, που αποτύπωσαν σε τοίχο σχολείου της Αθήνας το αφυπνιστικό σύνθημα: «κλείστε την τηλεόραση και ανοίξτε τα μάτια σας». Αυτό ήθελε να επισημάνει και ο Εθνεργέτης Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, όταν διακήρυσσε: «θα ‘ρθει καιρός, που ο διάβολος θα μπει μέσα σ’ ένα κουτί και θα φωνάζει και τα κέρατα του θα ‘ναι στα κεραμίδια».

Αποδεχόμαστε, λοιπόν, την καλογραμμένη με το μαρκαδόρο αγωνία των σπουδαστών ΙΕΚ Περιστερίου, όταν σημάδευαν το επίκεντρο της σύγχρονης νεανικής τραγωδίας γράφοντας στο τοίχο: «Όταν κλείνει η TV αρχίζει η ζωή». Πάντως σε πρόσφατο σχετικά συνέδριο για την εγκληματικότητα των ανηλίκων επισημάνθηκε πως αυξήθηκε κατά 700%. Ο Έλληνας καθηγητής της Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβώνης θα επισημάνει: «Στο παιδί που παρακολουθεί TV αμβλύνεται η ικανότητα της κρίσεως». Κι ο ποιητής θα επιμείνει: «Οι βάρβαροι δεν θα ξανάρθουν από τα σύνορα. Ορμούν από τις τηλεοράσεις στα παιδικά δωμάτια».

Την ίδια στιγμή η νεανική κοινότητα συγκλονίζεται από τον αττίθασο δονισμό ψεύτικων και πρόωρα γερασμένων προτύπων, που έρχονται ηθικά, ναυαγισμένα και πνευματικά, αλλοτριωμένα? ψυχικά παραλυμένα και σωματικά ερειπωμένα ? από τον χώρο της σύγχρονης ανερμάτιστης μουσικής. Τραγικοί εκφραστές ενός πρόωρα γερασμένου κόσμου, παραδομένου στην αδηφάγο μέγγενη της αποϊεροποίησης και του ευτελισμού. Αιχμάλωτου στον περίεργο σατανισμό της εποχής. Ο ευτελισμός δίχως όριο, η κοσμικότητα δίχως περιεχόμενο, το εφιαλτικό στράγγισμα της ψυχής από την αμάραντη και ζωηφόρα πνοή του Θεού, δίχως σταματημό η απόγνωση, που πνίγει κι η μοναξιά, που «τσακίζει» κάθε αντίσταση είναι μερικοί από τους μαρτυρικούς καρπούς αυτής της κοινωνικής ζωής των νέων μας. Δεν πρέπει να αγνοούμε, ότι «τα πουλιά δεν τραγουδούν ποτέ μέσα σε σπηλιές» (Χένρυ Ντέιβιντ Θόρουν).

Είναι ακριβής στην διατύπωσή του και ταυτόχρονα ακτινογραφεί την πραγματικότητα, που τόσο βασανιστικά υπάρχει δίπλα της και δραματικά αγγίζει την ψυχή μας, ο λόγος του στοχαστή: «Με βαλαντωμένο το ένστικτο πως πλησιάζει η ανθρωπότητα σε ένα κάποιο τέλος, σε μια φρικτή διεθνή έκρηξη, διασκεδάζουμε σαν μελλοθάνατοι. Και φιλολογούμε για την οικονομική κρίση, για την ενεργειακή κρίση, χωρίς να λογαριάζουμε ότι η κρίση αυτή βρίσκεται μέσα μας, ξεκινά από μας κι εμάς πλήττει βαριά. Είναι κρίση ψυχής, κενότητα συνείδησης, αδράνεια καρδιάς που βαρβαρώνει την κοινή των ανθρώπων ζωή κι ωθεί στην έσχατη απελπισία την ανθρωπότητα. Δεν κινδυνεύει, λοιπόν, να γκρεμιστεί μια πτέρυγα του σπιτιού μας, αλλά το σπίτι ολόκληρο να σωριαστεί και να ζήσει η ανθρωπότητα ένα θάνατο που ταραγμένη οσμίζεται στον αγέρα και δεν ξέρει πώς να τον αποτρέψει. Δεν ξέρει, γιατί έμαθε τα μαθήματά του πνεύματος, που πολέμησε δεινά στις στερνές αυτές δεκαετίες.

Στον πόλεμο αυτόν εναντίον του πνεύματος έχουν συμπράξει πολιτικοί, συγγραφείς και στοχαστές, εκπαιδευτικοί και δημοσιογράφοι, κληρικοί και λαϊκοί, μεγάλοι και μικροί οικονομικοί παράγοντες, γραφειοκράτες, επιστήμονες, καλλιτέχνες και σήμερα όλοι απορούν μπροστά στην κρίση. Αυτό που ζούμε είναι μια φοβερή φάση της κρίσης του πολιτισμού μας, της συντριβής του ανθρώπου ως ούτως πνευματικού, ως εικόνας του Θεού» (Κ. Τσιροπούλου, Παιδεία Ελευθερίας, εκδ. των Φίλων, Αθήναι, σελ. 66). Αυτή η διαπίστωση, φοβερή και δύσκολη στην αλήθεια της, θερμομετρεί την ποιοτική ζωτικότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Και την λογικότητα της κοινωνίας του. Δεν είναι, λοιπόν, άστοχη η παρατήρηση, ως «η σημερινή κοινωνία της αφθονίας είναι κοινωνία των αναγκών. Είναι η κοινωνία που μετατρέπει την επιθυμία σε ανάγκη, κάνοντας τον άνθρωπο να νιώθει φτωχός μέσα στα πλούτη του, έλλειψη μέσα στα πολλά, γιατί οι ανάγκες του είναι ανταλλάξιμες και άρα δεν τελειώνουν ποτέ. Ο άνθρωπος πουλιέται για να μπορεί να αγοράζει. Η επιτυχία του μετριέται από το πόσο μεγάλο και πολυτελές είναι το σπίτι του, από πόσα άλογα είναι το αυτοκίνητό του, από τι μάρκα είναι τα ρούχα του. Το πολυτελές σπίτι, το ακριβό αυτοκίνητο, αποκτούν αξία όχι γι’ αυτά που προσφέρουν καθεαυτά, αλλά γιατί εκλαμβάνονται ως όροι σύγκρισης με το διπλανό. Παύουν να είναι υπηρετικά των αναγκών του ανθρώπου και μετατρέπονται σε σύμβολα γοήτρου, κοινωνικού κύρους και επιτυχίας. Μέσα από τους παραμορφωτικούς φακούς των διαφημίσεων τα πράγματα αποκτούν μια σημαντική, που καμιά απολύτως σχέση δεν έχει με την πραγματική αποστολή της» (Στ. Φωτίου, Η νεότης της Εκκλησίας και η Εκκλησία της νεότητος, εις: Η Ορθοδοξία μπροστά στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου, σελ. 39).

Τώρα λοιπόν, μπορούμε να νιώσουμε, πως η «καταφάνερη κόπωση του ανθρώπου που εισέρχεται στον 21ο αιώνα, είναι κόπωση βεβαρημένης και σαπισμένης ψυχής μέσα σ’ εύρωστα, πανέμορφα σώματα – αντίφαση συνταρακτική. Στο βάθος αυτών των κατισχυμένων ψυχών υπάρχει συσσωρευμένη μια αηδία της ιστορίας – γεύση αηδής, εμπειρία αηδής, μνήμη αηδής, συνειδητοποίηση της θηριώδους παραβίασης του ιερού του Ανθρώπου -της κυνικής και στείρας καταστρατήγησης του αγιασμού της ζωής ως φιλοξενίας του όντος, όχι ως ληστρικής Κατοχής κι εκμετάλλευσης της. Και μια φαρμακερή βεβαίωση ματαιότητας που τις βουβαίνει, που αποσβολώνει τις συνειδήσεις, στραγγίζει τον ενθουσιασμό της καρδιάς, την έμπνευση του πνεύματος.

Από αυτά όμως τα υλικά έχει ανάγκη η ζωή για να ανασκευάσει τις δομές της, για να στηρίξει δυνατά τον άνθρωπο και να τον εμποδίσει να γλιστρήσει στο χάος και στην τύχη που συνιστούν στοιχεία τραγωδίας» (Κ. Τσιροπούλου, η υπόθεση του ανθρώπου, εκδ. Αστρολάβος, Ευθύνη, Αθήνα σελ. 329).

Μέσα σ’ αυτό τον πολύστροφο και διαλυτικό κυκλώνα υποτίμησης και φθοράς καλούνται να ζήσουν οι νέοι. Και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν. Να κινηθούν με ευπρέπεια και σύνεση, όταν τα κύματα της ποικίλης ανταρσίας και του ευτελισμού απειλητικά σημαδεύουν την ζωή τους. Όταν ο καθωσπρεπισμός και το βόλεμα ο ετσιθελισμός και η υποκρισία, σαν αφορμάριστα πλάνα τηλεοπτικού ρεπορτάζ εισβάλλουν στην ζωή τους και βάναυσα την προκαλούν. Όταν η εφιαλτική λογική των μεγάλων προσγειώνει την ανήσυχη νεολαία μας σε ιδεολογικά και κοινωνικά ναρκοπέδια, τα οποία επιβάλλουν τον τρόμο, την αγωνία και την ασίγαστη περιπέτεια στη ζωή της, για να ξεσπάσει δυναμικά:«Μας είπαν να ζήσουμε σ’ ένα κόσμο γεμάτο βία και αδικία? όταν τον ζήσαμε, μας είπαν αλήτες».Έχουν, λοιπόν, δίκιο όταν στα τραγούδια τους οι Έλληνες Ροκάδες περίλυπα θα τραγουδήσουν: «Ό,τι θέλεις σου δίνουν το Θεό τους προδίδουν αν εσύ τους το πεις».

Κι αυτή η βαρειά και καταθλιπτική αίσθηση της μοναξιάς, που πληγώνει και σπρώχνει σε αποδράσεις θανάτου, αφού στην μικρή και ασήμαντη διάρκεια ενός έτους παρατηρήθηκε «κατακόρυφη αύξηση των δηλητηριάσεων και των αποπειρών αυτοκτονίας» (Καθημ. 1-7- 99). Η τραγική επιβεβαίωση γίνεται πένθιμος σκοπός, στον οποίο τόσο εκφραστικά τονίζουν: «σας τυφλώνει σαν κυκλώνας η αλήθεια σας κυκλώνει».

Μήπως σήμερα επιβεβαιώνεται ο Μ. Αντώνιος, όταν υποστήριζε:«Θα έλθει καιρός που οι άνθρωποι θα γίνουν μανιακοί και όταν δουν κάποιον λογικό, θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας: Εσύ είσαι μανιακός», επειδή δεν είναι όμοιος με αυτούς». Μάλλον την δική μας εποχή θα είχε ο άγιος του Θεού κατά νου όταν χάραζε τις τόσο αληθινές αυτές σκέψεις. Για να συμπληρώνει μετά 16 αιώνες ο Όργουελ: «σε μια εποχή καθολικής εξαχρείωσης το να λες την αλήθεια είναι πράξη επαναστατική». Υπέρτατη έκφραση εσωτερικής ελευθερίας.

Πρωτοπρεσβύτερος ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΖΑΜΠΕΛΗΣ

Πηγή: kantonopou’s blog, vatopaidi.wordpress.com
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »