Σάββατο 26 Ιουλίου 2014

Διδαχές Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Μέρος 1ο - 5ο











Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Ο πόλεμος στη Συρία


Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

Από το πνευματικό ημερολόγιο του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης


Όταν η σάρκα ανθεί, η ψυχή φθείρεται. Όταν η σάρκα έχει πλήρη ελευθερία, η ψυχή είναι δέσμια. Όταν η σάρκα χορταίνει, η ψυχή πεινά. Όταν η σάρκα καλλωπίζεται, η ψυχή ασχημίζει. Όταν η σάρκα λάμπει, η ψυχή βρίσκεται σε σκοτάδι, στο σκοτάδι του Άδη.

Η άθεη παιδεία απομακρύνει από το αληθινό φως. Χωρίς Χριστό, κάθε παιδεία είναι ματαιοπονία.

Πηγή: orthodoxmathiteia.blogspot.gr

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

Διδαχές Γερόντων Μέρος 1ο - 5ο






Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

Αν ανοίξετε την καρδιά μου, θα βρείτε μέσα το Χριστό....!!!!!!!!!


Κάποιο αγοράκι μπήκε επειγόντως στις Πρώτες Βοήθειες ενός νοσοκομείου. Ύστερα από επείγουσες εξετάσεις, ο γιατρός αποφάνθηκε τα εξής: «Θα ανοίξω την καρδιά σου…»
Το αγοράκι τον διέκοψε απότομα: «Μέσα στην καρδιά μου θα βρείτε το Χριστό»

Ο χειρουργός τον κοίταξε περίεργα και καθώς δεν πίστευε, σούφρωσε τα φρύδια του και του είπε:

«Θα ανοίξω την καρδούλα σου για να διαπιστώσω τις βλάβες που σου προκάλεσε η αρρώστια σου…»
«Ναι, αλλά όταν ανοίξετε την καρδιά μου, θα βρείτε το Χριστό.»
Ο γιατρός έριξε ένα βλέμμα περίεργο προς τους γονείς του που κάθονταν ήρεμοι πλάι του και συνέχισε: «Όταν διαπιστώσω τις βλάβες, θα κλείσω την καρδιά και το στήθος σου και θα αποφασίσω τι θα κάνω.»
«Σύμφωνοι, αλλά θα βρείτε το Χριστό μέσα στην καρδιά μου. Η Αγία Γραφή λέει, πως ο Χριστός κατοικεί εκεί μέσα. Όλοι οι εκκλησιαστικοί ύμνοι λένε, πως ο Χριστός κατοικεί εκεί, μέσα στην καρδιά μας. Εσείς θα τον βρείτε μέσα στη δική μου καρδιά.»
Ο καρδιοχειρουργός απηύδησε: «Θα σου πω τι ακριβώς θα βρω μέσα στην καρδιά σου. Θα βρω ένα φθαρμένο καρδιακό μυ, μια μειωμένη κυκλοφορία αίματος και εξασθενημένα αιμοφόρα αγγεία. Και τότε θα μπορώ, αν ξέρω, αν έχω τη δυνατότητα να σε κάνω καλά.»
«Και θα βρείτε επίσης και το Χριστό, που βρίσκεται εκεί…»
Ο γιατρός βγήκε από την αίθουσα εξετάσεως ενοχλημένος. Καημένο παιδί…!
Όπως είχε προβλέψει, προέβη στη χειρουργική επέμβαση…Οι βλάβες ήταν σημαντικές, καθώς είχε προβλέψει, σύμφωνα με την εικόνα των εξετάσεων. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα…
Όταν τελείωσε το χειρουργείο, κάθισε στο γραφείο του για να καταγράψει στο τετράδιο χειρουργείου τις σημειώσεις του σχετικά με την επέμβαση: κατεστραμμένη αορτή, κατεστραμμένη πνευμονική φλέβα, εκτεταμένη μυϊκή εκφύλιση. Καμιά ελπίδα μεταμόσχευσης. Καμιά ελπίδα ίασης. Θεραπεία: παυσίπονα και απόλυτη ανάπαυση. Πρόγνωση (σταμάτησε): ο θάνατος θα επέλθει μέσα στο χρόνο…
Άφησε τον Η/Υ και σηκώθηκε…Απευθύνθηκε στο Χριστό του μικρού: ¨Γιατί, αναφώνησε, γιατί το έκανες αυτό; Το έστειλες εδώ. Το έστειλες μ΄αυτό το κακό. Το καταδίκασες να πεθάνει μικρό απ’ αυτό το κακό. Γιατί; Γιατί;»
Τότε στο βάθος του είναι του, άκουσε μια φωνή να του απαντά: «Αυτό το παιδί δεν είναι προορισμένο να ζήσει μακροπρόθεσμα στο δικό σας ποίμνιο. Αυτό το παιδί ανήκει στο δικό μου ποίμνιο και έτσι θα είναι για πάντα. Εδώ, στο δικό μου ποίμνιο, δεν υπάρχει κανένας πόνος. Θα ανακουφιστεί τόσο, όσο δε φαντάζεσαι. Κάποια μέρα, οι γονείς του θα το συναντήσουν εδώ και θα γνωρίσουν την ειρήνη. Το ποίμνιό μου θα συνεχίσει να αυξάνεται.»
Δάκρυα έτρεχαν στα μάτια του καρδιοχειρουργού. Όμως τα αισθήματά του ενάντια στο Θεό, γεμάτα εγωισμό, αντιδρούσαν μέσα του: «Έπλασες αυτό το πλάσμα, έπλασες αυτή την καρδιά. Είναι καταδικασμένο να πεθάνει μέσα σε λίγους μήνες…γιατί;»
Η φωνή μέσα του απάντησε: «Το παιδί πρέπει να επιστρέψει στο δικό μου ποίμνιο γιατί έχει εκτελέσει το καθήκον του. Δεν έπλασα το παιδί μου στη γη για να το χάσω, αλλά για να ξαναβρεθεί ένα άλλο χαμένο πρόβατο.»
Ο γιατρός κατάλαβε πως αυτό το παιδί δεν ήρθε εκεί τυχαία…ήρθε γι’ αυτόν…Ο ίδιος είχε λάβει μια χριστιανική μόρφωση…Οι αναμνήσεις χόρευαν μέσα στο νου του. Εξ αιτίας των πολλών επαγγελματικών του επιτυχιών, η ψυχή του είχε γίνει η τελευταία του φροντίδα.
Μπήκε στο θάλαμο του παιδιού, κάθισε πάνω στο κρεβάτι του, έχοντας απέναντί του τους γονείς του.
Το αγοράκι ξύπνησε και ψέλλισε: «Ανοίξατε την καρδιά μου;»
«Ναι!»,απάντησε συγκινημένος ο γιατρός.
«Και τι βρήκατε;», ρώτησε ο μικρός.
«Βρήκα το Χριστό», απάντησε ο χειρουργός, κλαίγοντας σαν το μικρό παιδί που ήταν ο ίδιος, πριν από πενήντα χρόνια…
Το παιδί και ο γιατρός έγιναν οι καλύτεροι φίλοι…

Πηγή: proskynitis.blogspot.gr, megagiannism.blogspot.gr

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος για τις εκλογές που έρχονται (ομιλία)

Εκλογές 2012. Μια κρίσιμη καμπή της ελληνικής ιστορίας, ενόψει της “Νέας εποχής”. Ο π. Κων/νος Στρατηγόπουλος, μιλά έξω από τα δόντια για τη σημερινή κατάσταση.


Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, πού ἔγινε στά πλαίσια τῶν κατηχητικῶν ἀναλύσεων τῆς πρός Τιμόθεον ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, στό χωρίο Κεφάλαιο 1, στίχοι 6-11, στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, Δικηγορικῶν Γλυφάδας, τήν Πέμπτη 24-05-2012.

Ἔχω καί μία παρατήρηση. Γιά χίλιους λόγους, διάφοροι φορεῖς -ὁποιοιδήποτε- ὅλο αὐτόν τόν καιρό τρομοκρατοῦν τό λαό μας, μέ διάφορους ἐκφοβισμούς. Καί αὐτός ὁ ἐκφοβισμός εἶναι διπλός. Ὁ ἕνας ἐκφοβισμός εἶναι τί θά γίνει ἄν θά φύγουμε ἀπό τήν ΕΟΚ καί ὁ ἄλλος εἶναι τί θά γίνει ἄν δέν θά φύγουμε. Προσέξτε, κανένα ἀπό αὐτά τά μεγέθη δέν μπορεῖ νά ἀποτελέσει στοιχεῖο ἐκφοβισμοῦ. Θά τό ἀναλύσω τώρα. Γιατί καλῶ τό λαό νά εἶναι ἐλεύθερος. Καί ἐπειδή βρισκόμαστε σέ μιά καίρια καμπή τῆς ἱστορίας, πού τώρα θά τή δηλώσω κατά τή γνώμη μου, καί καλό εἶναι νά πάρετε θέση, θέλετε δέν θέλετε, ὄχι μπροστά μου, στό νοῦ σας. Θέλω νά σᾶς τονίσω τά ἑξῆς. Πρῶτα-πρῶτα, ἡ θέση μου γιά τά μνημονιακά εἶναι σαφέστατη, τήν ἔχω πεῖ χίλιες φορές. Τό εἶπα πρίν ἀπό λίγο, τό θεωρῶ βαθύτατη προδοσία τοῦ λαοῦ καί τοῦ τόπου. Αὐτό εἶναι δεδομένο. Ἀλλά αὐτό δέν μοῦ ἀρκεῖ. Αὐτή εἶναι ἡ βασική μου ἀντίδραση. Τί παρακάτω ἔχω νά προσθέσω, γιά νά προσέξει ὁ λαός. Κοιτάξτε, τό δαιμονομασονικό κίνημα τό ὁποῖο διοικεῖ τήν Εὐρώπη, ὅπως τό λέω εἶναι -καθαρά ἔτσι- δέν εἶναι μιά γενική ἱστορία. Ἡ Εὐρώπη διοικεῖται ἀπό κατεξοχήν κέντρα μασονικά, πρόσωπα μασονικά· ἀπόδειξη ὅλοι ὅσοι προβάλλονται μέσα ἀπό τήν ταραχή, τή βαβούρα, ὡς ὑπουργοί καί πρωθυπουργοί τῶν διαφόρων χωρῶν τῆς Εὐρώπης ἀνήκουν σέ μασονικές λέσχες. Ἀπόδειξη οἱ δύο τελευταῖοι πρωθυπουργοί μας, δηλωμένοι ἐπίσημα, μπασμένοι στό πράγμα. Εἶναι ἡ ἱστορία δηλαδή ὅτι μᾶς διοικεῖ ἕνα σύστημα τό ὁποῖο θέλει τήν ὑποδούλωση τοῦ λαοῦ βαθύτατα, σέ συστήματα δαιμονικά. Τί σημαίνει αὐτό τώρα; Τί εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο νοιάζει τό λαό; Κοιτάξτε, κι ἄν ἀκόμη γιά μιά στιγμή ξεφύγω ἀπό τή δουλεία τοῦ μνημονίου -πού δέν μπορῶ νά ξεφύγω, μέ κυνηγάει συνέχεια γιατί εἶναι ἡ δουλεία τοῦ ἐργάτη, ὅπως εἶπα πρίν ἀπό λίγο, καί δέν μπορῶ νά δεχτῶ νοήμονα Ἕλληνα πού δέχεται τήν ὑποδούλωση τῆς Ἑλλάδος σέ συστήματα, προσέξτε, τά ὁποῖα οὔτε τά σκέφτηκε, σέ συστήματα πού δέν τά σκέφτηκε ποτέ. Δέν θά ἐπικαλεστῶ τό ἄρθρο 120 τοῦ σημερινοῦ Συντάγματος. Δέν θά τό ἐπικαλεστῶ. Ἐγώ τό Χριστό ἐπικαλοῦμαι, ἀλλά ἁπλῶς θυμίζω ὅτι αὐτό τό ἄρθρο λέει ὅτι ἡ τήρηση τοῦ Συντάγματος αὐτοῦ ἐπαφίεται στόν πατριωτισμό τῶν Ἑλλήνων. Δέν τό ἐπικαλοῦμαι, ἀλλά τό λέει τό Σύνταγμα, ἁπλῶς τό θυμίζω, ἦταν τό παλιό 114, εἶναι στό ἄρθρο 20, ὄχι ὡς ἀκροτελεύτιο. Ἄρα ἐδῶ ὑπάρχει μιά ἐπίκληση γιά τόν πατριωτισμό τῶν Ἑλλήνων. Πρέπει νά ἀναλογιστεῖ ὁ καθένας πόσο ἔχει πατριωτισμό.

Τί θέλει γιά τή συνέχεια αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἄν αὐτός ὁ τόπος προετοιμάζεται νά ἐνταχθεῖ σέ ἕνα γενικότερο σύστημα δαιμονομασονικό, ὅπως τό ἀποκάλεσα ὑπεύθυνα -γιατί αὐτά εἶναι τά κέντρα σήμερα, εἶναι αὐτά τά κέντρα πού λειτουργοῦν τό σήμερα, τά ὁποῖα ἔχουν ὡς καίριο, προσέξτε δέν εἶναι τυχαῖο, ἄξονά τους τό τραπεζικό σύστημα. Μήν ξεχνᾶτε τήν Ἀποκάλυψη ὅτι θά ἔρθει ἕνα σύστημα τό ὁποῖο θά εἶναι τελείως ἐγκλωβιστικό γιά τόν ἄνθρωπο, δέν θά μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά σηκώσει κεφάλι καί δέν θά μπορεῖ νά ψωνίσει ἤ νά ἀγοράσει. Ὅλα τά χρήματα σήμερα λειτουργοῦν μέσα ἀπό τίς τράπεζες. Γι ᾽αὐτό οἱ τράπεζες εἶναι τά καλά παιδιά τῆς ἱστορίας. Ἐν μέσω κρίσεως δέν ξέρω πόσα δισεκατομμύρια πῆραν αὐτό τόν καιρό οἱ τράπεζες στήν Ἑλλάδα, γιά νά εἶναι τά καλά παιδιά αὐτοῦ τοῦ συστήματος. Εὐχαριστῶ, δέν θά πάρω. Σημαίνει πώς αὐτή ἡ Εὐρώπη, μέ αὐτό τό εὐρώ, εἶναι πουλημένη ἐκ προοιμίου. Κι ἐγώ συντασσόμενος μαζί τους, παίρνω τήν εὐθύνη, ἔτσι νομίζω, ἡ Ἑλλάδα νά ἔρθει σέ αὐτό τό σύστημα τό ὁποῖο ἑτοιμάζει τήν κόλαση καί τήν πολιτεία τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐγώ ἔτσι νιώθω. Καί νιώθω ὅτι πρέπει νά τό πῶ στό λαό τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος ἀντιδράσει, θά πονέσει. Ἀλλά ἐγώ ξέρω ὅτι σέ αὐτόν τόν τόπο ὑπάρχει μιά ἱστορία ἀντιδράσεως καί δέν ζητῶ νά ἀντιδράσετε σέ ὁτιδήποτε. Νά ἀντιδράσετε σέ αὐτό πού σᾶς εἶπα. Τί σᾶς εἶπα; Δαιμονομασονοκρατία σᾶς εἶπα καί τό λέω ὑπεύθυνα. Ὅλοι οἱ κεντρικοί φορεῖς αὐτοῦ τοῦ τόπου καί τῆς Εὐρώπης εἶναι αὐτοί καί ἀπεργάζονται αὐτό τό σχέδιο γιά τήν Εὐρώπη. Ἡ Εὐρώπη, ἐγκλωβισμένη σέ ἕνα παγκόσμιο δῆθεν κράτος τό ὁποῖο ἐξυπηρετεῖ ἄλλα συμφέροντα μέ ἄξονα τό τραπεζικό σύστημα, τό ὁποῖο ἀναφέρεται στήν Ἁγία Γραφή, στήν Ἀποκάλυψη. Ἐγώ δέν θά πάρω, εὐχαριστῶ.

Ὑπ’ αὐτή τήν ἔννοια, φυσικά δέν δέχομαι τά κόμματα τά μνημονιακά, δέν δέχομαι ὁποιονδήποτε θέλει ἡ Ἑλλάδα νά συνεχίζει μές στήν Εὐρώπη καί στό εὐρώ. Τό φωνάζω ἐπίσημα. Εἶναι κι αὐτό πούλημα τῆς Ἑλλάδας. Δέν μπορῶ ἐγώ προσωπικά νά συνεργήσω καί νά μήν τό πῶ στό λαό τοῦ Θεοῦ ὅτι ἔχετε εὐθύνη. Γιά τό αὔριο, τό ὁποιοδήποτε τραγικό, δέν μέ φοβίζει ἡ φτώχεια. Σᾶς τρομοκρατοῦν μέ τή φτώχεια. Ὄχι, αὐτός ὁ λαός ἔζησε καί φτωχός. Ἀλλά ἐγώ κινοῦμαι μέσα ἀπ᾽ τήν Ὀρθοδοξία μας. Σᾶς τρομοκρατοῦν μέ τή φτώχεια κάθε μέρα. Αὐτό σᾶς λένε: τί θά πάθει ἡ Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλλάδα θά ’ναι ἐλεύθερη, ἀλλά θά ’ναι πιό φτωχιά. Ἄν δέχεστε αὐτή τή σύμβαση, μήν πουλήσετε τήν Ἑλλάδα πιά στίς καρδιές σας, ἔχετε εὐθύνη. Δέν μπορεῖτε νά κρυφτεῖτε πιά. Δέν μπορεῖτε νά τό κάνετε αὐτό τό πράγμα πιά. Ἔχετε εὐθύνη γιά τό αὔριο τῆς Ἑλλάδας ἄν παιχθεῖ αὐτή ἡ ἱστορία τοῦ ὁποιουδήποτε Ἀντιχρίστου μέσα καί ἀπό τήν Ἑλλάδα. Ἐμεῖς ὡς Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι πρέπει νά ποῦμε ὄχι. Δέν ξέρω τί θά ποῦν οἱ ἄλλοι. Ἄρα ἀντιδρῶ καί στά μνημονιακά καί σέ ὅσους χαϊδεύοντας καί τά αὐτιά τῶν ψηφοφόρων, λένε εἴμαστε ἀντιμνημονιακοί, ἀλλά ἐμεῖς θά μείνουμε ἐκεῖ. Μᾶς κοροϊδεύουν καί αὐτοί. Συγχωρέστε με. Ἐγώ δέν ἔχω νά πῶ κάτι ἄλλο, ἀλλά ἔνιωσα σ’ αὐτή τήν τελευταία συνάντηση σήμερα -δέν ξέρω πῶς θά εἴμαστε τόν Ὀκτώβριο- ἔνιωσα ὅτι πρέπει αὐτό νά τό πῶ. Ἄλλο τίποτε δέν θά πῶ, δέν ἔχω νά κάνω ἄλλο κήρυγμα, ἐγώ σωπαίνω, εἶπα ὅ,τι εἶπα, πεῖτε με ἠλίθιο, πεῖτε με βλάκα, ἀλλά μπρός στήν τρομοκρατία πού σᾶς κάνουν κάθε μέρα, ἐγώ δέν σᾶς τρομοκρατῶ, σᾶς ἐλευθερώνω. Καί θέλω ἕνα λαό πού εἶναι στήν Ἐκκλησία καί εἶναι ἐλεύθερος καί δέν τρέμει τό φυλλοκάρδι του γιατί φοβᾶται τίς καταθέσεις του, ποῦ θά κρύψει τά δικά του, ποῦ θά κρύψει ὅ,τι ἔχει. Ἐδῶ δέν μπορεῖς νά κρυφτεῖς πιά. Τό σύστημα εἶναι δαιμονιῶδες. Τί θά ψηφίσετε θά πάρετε τήν εὐθύνη του!

[Ἀκολουθοῦν οἱ ἐρωτήσεις...]

Πηγή: www.floga.gr (βίντεο), www.floga.gr (κείμενο)

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Τα «πατριωτικά» και «ορθόδοξα» blogs. Προφητολογίες και σύγχυση.

Έχουμε περάσει σε άλλη εποχή. Στην εποχή που ο κόσμος κλείνει την τηλεόραση σιγά σιγά και για την ενημέρωση του καθημερινά «μπαίνει» σε κάποιο ή κάποια ιστολόγια που βρίσκει ο ίδιος πιο αντικειμενικά ή πιο κοντά σε εκείνο που πιστεύει.

Με θεματολογία από πολιτική, θρησκευτικότητα, αθλητικά, κοινωνικά, τα blogs έχουνε καλύψει όλο το φάσμα της ενημέρωσης και αρθρογραφίας και διαμορφώνουν τις τάσεις στην Ελληνική κοινωνία. Αυτό δεν είναι απαραίτητα και κακό όταν απαιτείται μια αλλαγή πορείας από μια λιμνάζουσα κατάσταση. Ωστόσο παρόλο που η ενημέρωση από ανώνυμα ιστολόγια μπορεί να είναι έγκυρη, θα σταθώ κυρίως στα ιστολόγια που αντλούν τη θεματολογία τους από την Ορθοδοξία και μιλούν πατριωτικά.

Σίγουρα υπάρχει πλειάδα ιστολογίων που στις αρχειοθήκες τους μπορεί να βρει κάποιος Ορθόδοξα πατερικά κείμενα, φωτογραφίες ακόμα και βίντεο, ομιλίες από Γέροντες και πνευματικούς ποιμένες που δεν φοβούνται και βγαίνουν επώνυμα να ομολογήσουν τα πιστεύω τους, μέσα στην τρικυμία της σύγχυσης της εποχής μας.
Σε εποχή κρίσιμη για το Έθνος ωστόσο αρκετά από τα ιστολόγια αυτής της θεματολογίας χρησιμοποιούν την ανωνυμία για να περάσουν στον κόσμο μια ανούσια και ατέρμονη προφητολογία, χρησιμοποιώντας προρρήσεις Αγίων και για να επιβεβαιώσουν την επισκεψιμότητά τους περάσανε στις ανώνυμες τουφεκιές από ανώνυμους, που "προβλέπουν" σύντομα γεγονότα.

Σίγουρα βρισκόμαστε σε εποχή μεγάλων ανατροπών και αλλαγών και όσοι έχουν λίγο ασχοληθεί με τους Προφήτες και τους Αγίους καταλαβαίνουν σε ποια κρίσιμη περίοδο βρισκόμαστε.

Ωστόσο υπάρχει και ένα σαράκι που μας τρώει να θέλουμε να μάθουμε το μέλλον κοιτώντας από την κλειδαρότρυπα. Εκεί βρίσκουν κάποιοι το πάτημα.

Χωρίς να θέλω να κάνω τον κριτή απλά να επισημάνω με μορφή διαπίστωσης.

Διαβάζω σε ιστολόγιο «Εκείνος ο γέροντας από εκεί, είπε εκείνο, αλλά είπε να μην πούμε το όνομά του, λόγω ταπεινοφροσύνης».

Και αναρωτιέμαι. Δεν θυμάμαι περίπτωση Αγίου ανθρώπου μέσα από την εκκλησία να προειδοποιεί ανώνυμα. Έιτε πρόκειται για Προφήτες, είτε πρόκειται για Αγίους γέροντες του βεληνεκούς του Παϊσίου, Πορφυρίου, Ιακώβου και Ιωσήφ, είτε από τον Άγιο Κοσμά και τις προφητείες του για την εποχή μας, όλοι τους ήταν επώνυμοι, συγκεκριμένοι, μεστοί και το κυριότερο αναλάμβαναν την ευθύνη των λόγων τους .

"Θα πέσει πείνα σύντομα"
είπε κάποια μοναχή διαβάζω αλλού. Φυσικά όνομα δεν γράφει. Για να μπορούμε να το πάρουμε και πίσω αν αργήσει η πείνα λίγο παραπάνω. Εύκολο να το γράφει κάποιος αυτό του οποίου η πείνα δεν του άγγιξε ακόμα την πόρτα.

Αλλά δεν πιστεύουμε τον γ. Παϊσιο που μίλησε για αυτά. Ναι, να έχουμε την καλή ανησυχία, τόνιζε ο γ.Παϊσιος .Εμείς όμως μάλλον περάσαμε σε άλλο επίπεδο. Θέλουμε και την επιβεβαίωσή μας από «έγκυρους» σύγχρονους ασκητές. Λες και δεν μας δόθηκαν αρκετά να ξέρουμε. Θέλουμε να σπείρουμε και λίγο το φόβο που φυλάει τα έρμα. Δυστυχώς. Και «ξύπνησαν» και οι φυλλάδες με τα ένθετα τους να συνεπικουρούν σε αυτό.

Υπάρχει η διάκριση για να έχουμε την καλή η κακή ανησυχία από όλα όσα συμβαίνουν; Δεν φαίνεται να υπάρχει καμία διάκριση. Γιατί αυτοί οι Άγιοι Γέροντες πρωτίστως μιλούσαν με διάκριση, με ευθύνη. Ήρθαν σε συγκεκριμένη εποχή για συγκεκριμένο λόγο. Προειδοποίησαν όχι τόσο για αυτά που θα συμβούν όσο για τα αίτια της κρίσης. Τελικά μια κρίση που οφείλεται στην αδιακρισία μας.

Διαβάζω αλλού πριν τις εκλογές.
"Πολλοί γέροντες από το Άγιον Όρος μιλούν για τον Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας, ότι είναι καλοί και έχουν ευλογία".
0.6% στις εκλογές ο ΣΕΕ και ξαφνικά το ξέχασαν αυτοί που το έγραφαν αυτό. Τι έγινε έπεσε κάποιος «πνευματικός» έξω που τα λέει αυτά; Η μήπως συνεχίζουμε να προβάλουμε την αδιακρισία μας;

Συνεχίζω να διαβάζω πάλι πριν τι εκλογές για "υποστήριξη" γνωστού χαρισματικού αγιορείτη γέροντα καθώς και πολλών αγιορειτών στην προσπάθεια του Πάνου Καμμένου.. "Ο Καμμένος και οι Ανεξ. Έλληνες δεν χρειάζονται προβολη λένε απ ΄το Όρος γιατί ο κόσμος θα τον ψηφίζει από μόνος του"….

Ποια τα κίνητρα να χρησιμοποιούν κάποιοι συνεχώς το Άγιον Όρος ως επιβεβαίωση;

Ουδέν σχόλιον επ’αυτού.

Θα αναθερθώ ελαχίστως με το θέμα της Χρυσής Αυγής που προβάλλεται από κάποια ιστολόγια που έχουν και την Ορθοδοξία στον τίτλο τους και πολλά ιστολόγια στη θεματολογία τους.

Παρακολούθησα τις θέσεις τους σε εκπομπή στην τηλεόραση και συμφώνησα στο ότι ζητούν επιτακτικά να εφαρμόζονται οι Νόμοι. Διαφώνησα στο «είμαστε Εθνικιστές γιατί αγαπούμε την πατρίδα» γιατί από όσο γνωρίζω υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στον Εθνισμό και τον Εθνοφυλετισμό, ο οποίος έχει καταδικαστεί ως αίρεση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1872. Ο εθνοφυλετισμός είτε είναι ελληνικός, είτε τουρκικός , είτε βαλκανικός, είτε και ευρωπαϊκός είναι διάσπαση της Ρωμηοσύνης και αίρεση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δεν είναι δυνατόν η φυλή να τίθεται υπεράνω της ενότητος την οποία διασφαλίζει η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία.

Αυτή η ενότητα είναι που είχε δημιουργήσει τη Ρωμιοσύνη και είναι το ζητούμενο για το οποίο πολλοί «κόπτονται» στις μέρες μας.

Θέλει προσπάθεια τελικά όσοι επώνυμοι ή ανώνυμοι διαχειρίζονται κάποιο ιστολόγιο, να μην καταλήξουν σαν τα μέχρι πρότινος γνωστά ΜΜΕ που είναι μέρη του συστήματος. Γιατί αν γίνουν και αυτά, που είναι η τελευταία μορφή ενημέρωσης, μέρος του συστήματος, τότε θα γίνουν το ίδιο και αυτοί που τα διαβάζουν.

Κλείνοντας θα τονίσω για άλλη μία φορά τις προτροπές του Γέροντα Πορφυρίου προς όλους μας.

Όλοι πίσω. Όλοι πίσω. Πλανηθήκαμε, έλεγε ο Γέροντας

Και όσο συγχέουμε τα πάντα τόσο περισσότερο καταλαβαίνω τι εννοούσε ο Γέροντας.

Κωστούλας Βασίλειος

Πηγή: ioannis-kapodistrias.blogspot.com/

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Διδαχές Αγίων Μέρος 1ο - 5ο






Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Πάμε Πακέτο 19/01/12


Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Διδαχές Γέροντος Σωφρονίου Ζαχάρωφ Μέρος 1ο - 3ο




Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

Μπαμπά, μπορείς να μου δώσεις το χαρτζιλίκι μου, παρακαλώ;


Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Διδαχές Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου Μέρος 1ο - 3ο





Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

Διδαχές Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή Μέρος 1ο - 3ο





Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

«Ο αδελφός μου είναι η ζωή μου» (Αρχιμ. Σωφρονίου)


…Σχετικά με την προσευχή «Πάτερ ημών». Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου». Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γενηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να δεχθεί “όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή” με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία και τα παρόμοια. Πρόσφατα ένα άλλο πλάσμα μου έλεγε ακριβώς τα ίδια λόγια με σένα, σχετικά με το «και άφες ημίν… ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών». Ο ίδιος όμως θεωρώ ότι, αν εμείς λέγαμε μόνο τις δύο πρώτες λέξεις της προσευχής αυτής, δηλαδή Πάτερ ημών, αντιλαμβανόμενοι το βαθύ τους νόημα, τότε όλη μας η ζωή σε όλα τα επίπεδα και τις εκδηλώσεις της θα άλλαζε ριζικά. Αν εγώ είμαι υιός τον άναρχου Πατρός, σημαίνει ότι βρίσκομαι έξω από την εξουσία του θανάτου, σημαίνει ότι δεν είμαι δούλος αλλά κύριος, κατ’ εικόνα της κυριότητος του ίδιου του Θεού, σημαίνει ότι αυθεντικά είμαι ελεύθερος με τη μοναδικά αληθινή έννοια της ελευθερίας. Παραμένοντας σε τέτοια κατάσταση, ο άνθρωπος δέχεται κάθε άλλον συνάνθρωπό του ως υιό αναστάσεως και παύει πλέον αυτός να είναι για μένα “μηδαμινός»” ή “ξένος”, αλλά είναι ο αιώνιος αδελφός μου. Πώς μπορώ να φονεύσω τέτοιον αδελφό; Αλλά μαζί του ούτως ή άλλως συναντιέμαι στην αιωνιότητα, έξω από την οποία είναι αδιανόητη η ύπαρξη ακόμη και του ιδίου του χρόνου. Ή όπως έλεγε ο Γέροντας Σιλουανός, «ο αδελφός μου είναι η ζωή μου». Σε τέτοια κατάσταση ο άνθρωπος εύκολα και με φυσικό τρόπο συγχωρεί σε όλους τα πάντα και αγαπά πραγματικά τους εχθρούς του. Αλλά την αληθινή αυτή ευαγγελική κατάσταση κατορθώνουν μόνον όσοι πραγματικά πιστεύουν. Η προσευχή που απορρέει από τέτοια παιδική πίστη αμεσότητας αποκαλύπτει στον άνθρωπο άλλους ορίζοντες, μπροστά στους οποίους όλα τα υπόλοιπα στερούνται νοήματος … Σου είναι γνωστή η πορεία αυτή της σκέψεως. Ας μεταφερθούμε σε άλλο θέμα… Αν ο άνθρωπος δεν πιστεύει στην ανάσταση, αν η μικρή αυτή και ελεεινή ζωή είναι η μοναδική γι’ αυτόν και μετά από αυτήν καταλήγει σε πλήρη εκμηδένιση, πώς μπορεί να συγχωρεί εκείνους που τον βλάπτουν στη φτώχια του; Υπερασπιζόμενος τον εαυτό του από τα πλήγματα μισεί τους εχθρούς, αποστρέφεται κάθε άνθρωπο που τον εκβιάζει. Ακόμη χειρότερα, θέλει στη μηδαμινότητά του να δοκιμάσει τον εαυτό του ως δεσπότη και ισχυρό, και έτσι φθάνει στην εγκληματική βία εναντίον του αδελφού του. Από εδώ προκύπτουν ατελείωτες συγκρούσεις, αδελφοκτονίες και αλληλοκτονίες σε πολέμους, που ποτέ δεν σταματούν. Και κατά τη συνείδησή μου η μοναδική οδός προς την αυθεντικά “διαφανή” και αληθινά “ανθρώπινη” ειρήνη είναι να γίνει όλη η ανθρωπότητα κατ’ εικόνα του Ανθρώπου-Χριστού.

(Αρχιμ. Σωφρονίου, «Γράμματα στη Ρωσία», εκδ. Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ)

Πηγή: fdathanasiou.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010

Κλωνοποίηση RFID κάρτας εισόδου σε κτίριο


Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Περί Νηστείας – Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου

Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου

Πρόλογος

Η ΝΗΣΤΕΙΑ είναι θεσμός πανάρχαιος και θεόσδοτος. Τη νομοθέτησε ήδη στον παράδεισο ο Θεός, όταν απαγόρευσε στους πρωτοπλάστους να φάνε «από το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού» (Γεν. 2:17). Την όρισε στη συνέχεια ο Μωσαϊκός Νόμος. Την επικύρωσε ο Θεάνθρωπος Ιησούς τόσο με το λόγο Του όσο και με το παράδειγμά Του, όταν νήστεψε «σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες» (Ματθ. 4:2). Την τήρησαν οι απόστολοι και οι πρώτοι χριστιανοί. Τη θεσμοθέτησε η Εκκλησία.

Κάθε χριστιανός λοιπόν οφείλει να τηρεί τις «διατεταγμένες» νηστείες, υπακούοντας με ταπείνωση στο Χριστό και την Εκκλησία Του. Αυτή η υπακοή, βέβαια, δεν είναι άλογη ούτε ανώφελη. Γιατί με τη νηστεία ισχυροποιείται η θέληση, δουλαγωγείται το σώμα, καθαρίζεται ο νους, μαλακώνει η καρδιά, καταστέλλονται οι σαρκικές ορμές, θεραπεύεται η ψυχή. κοντολογίς, «παν καλόν και αγαθόν δια της νηστείας κατορθούται και τελειούται» (άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς).

Πολλοί, ωστόσο, είναι εκείνοι που δεν τηρούν τις νηστείες της Εκκλησίας, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες.

Ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας, στους δύο λόγους του «Περί νηστείας», επιλεγμένα αποσπάσματα των οποίων ακολουθούν σε ελεύθερη απόδοση, εξετάζοντας ιστορικά και θεολογικά το θεσμό, ορίζει ως αληθινή νηστεία τόσο την αποχή από ορισμένες τροφές όσο και την αποξένωση από την κακία. Γενικά συστήνει την καθολική εγκράτεια και την ασκητική τοποθέτηση απέναντι στα υλικά στοιχεία του κόσμου, τοποθέτηση που αποτρέπει την υποδούλωση του χριστιανού στα κτιστά και επιτρέπει την ελεύθερη και σωτήρια υποταγή του στο άγιο θέλημα του Κτίστη.

Η νηστεία

ΠΟΛΥΤΙΜΟ δώρο του Θεού είναι η νηστεία, θεσμός πανάρχαιος, που διατηρήθηκε σαν πατρική κληρονομιά κι έφτασε μέχρι τις μέρες μας.

Δεχθείτε τη λοιπόν με χαρά. Δεχθείτε οι φτωχοί τη σύντροφό σας. Δεχθείτε οι υπηρέτες την ανάπαυσή σας. Δεχθείτε οι πλούσιοι αυτή που σας σώζει από τον κίνδυνο του κορεσμού και νοστιμίζει όσα η συνεχής απόλαυση ανοσταίνει.

Οι άρρωστοι δεχθείτε τη μητέρα της υγείας. Οι υγιείς την εξασφάλιση της ευεξίας. Ρωτήστε τους γιατρούς, και θα σας πουν πως τίποτα δεν είναι τόσο αμφίβολο κι αβέβαιο όσο η υγεία. Γι’ αυτό οι συνετοί με τη νηστεία προσπαθούν να διατηρήσουν την υγεία τους και να γλυτώσουν από το συντριπτικό φορτίο της παχυσαρκίας.

Μην ισχυρίζεσαι πως δεν μπορείς να νηστέψεις, φέρνοντας σαν πρόφαση αρρώστια ή σωματική αδυναμία, αφού, από την άλλη μεριά, σ’ όλη σου τη ζωή ταλαιπωρείς το σώμα σου με την πολυφαγία. Γνωρίζω πολύ καλά πως οι γιατροί επιβάλλουν στους αρρώστους μάλλον λιτή δίαιτα και νηστεία παρά ποικιλία και αφθονία φαγητών.

Άλλωστε, τί είναι ευκολότερο για το σώμα, να περάσει τη νύχτα μ’ ένα ελαφρό δείπνο ή να πέσει στο κρεβάτι βαρύ από την πολυφαγία; Μπορεί ν’ ανα παυθεί έτσι ή θα στριφογυρίζει παραφορτωμένο και ταλαίπωρο; Ποιο πλοίο μπορεί να κυβερνήσει ευκολότερα ένας καπετάνιος και να το σώσει σε μια θαλασσοταραχή, το βαρυφορτωμένο ή εκείνο που έχει το κανονικό του φορτίο; Το βαρυφορτωμένο δεν θα το βυθίσει μια μικρή τρικυμία; Έτσι και τα σώματα, όταν ταλαιπωρούνται με την πολλή τροφή, εύκολα υποκύπτουν στις αρρώστιες. Ενώ όταν τρέφονται ελαφρά, διατηρούν την καλή τους υγεία.

*

Ας παρακολουθήσουμε όμως ιστορικά την υπόθεση της νηστείας, για να δούμε πόσο εκτιμήθηκε από τους αγίους και πόσα καλά προξένησε.

Ο θεόπτης Μωυσής ύστερ’ από νηστεία σαράντα ημερών τόλμησε ν’ ανεβεί στην κορυφή του όρους Σινά και να παραλάβει τις πλάκες των δέκα εντολών (Εξ. 24:18). Δεν θα έπαιρνε το θάρρος να πλησιάσει την κορυφή, που κάπνιζε από τη θεία παρουσία, αν δεν είχε οπλιστεί με τη νηστεία. Νήστεψε, κι έτσι μπόρεσε να συνομιλήσει με το Θεό.

Ο προφήτης Σαμουήλ υπήρξε καρπός της νηστείας. Η μητέρα του Άννα, αφού νήστεψε, προσευχήθηκε στο Θεό και Του ζήτησε ένα παιδί, με την υπόσχεση να το αφιερώσει σ’ Εκείνον (Α’ Βασ. 1:11).

Τον μεγάλο ήρωα Σαμψών, τί ήταν εκείνο που τον έκανε ακαταμάχητο; Η νηστεία! Με τη νηστεία συνε λήφθη στα σπλάχνα της μητέρας του. Η νηστεία τον γέννησε. Η νηστεία τον θήλασε. Η νηστεία τον ανέθρεψε. Η νηστεία εκείνη, που όρισε ο άγγελος: «Το παιδί, που θα γεννηθεί, δεν θα πρέπει να γευθεί κανένα από τα προϊόντα του αμπελιού. Δεν θα πιει κρασί ούτε κανένα άλλο δυνατό ποτό» (Κριτ. 13:14).

Η νηστεία γεννάει προφήτες. Ενισχύει τους δυνατούς. Σοφίζει τους νομοθέτες. Εξοπλίζει τους ήρωες. Γυμνάζει τους αθλητές. Αποκρούει τους πειρασμούς. Συγκατοικεί με τη νηφαλιότητα και την αγνότητα. Στους πολέμους κάνει ανδραγαθήματα και στον καιρό της ειρήνης διδάσκει την ησυχία. Αγιάζει τους αφιερωμένους και τελειοποιεί τους ιερείς. Κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει το Θυσιαστήριο και να τελέσει τη θεία Λειτουργία, χωρίς προηγουμένως να έχει νηστέψει.

Έπειτα από νηστεία σαράντα ημερών αξιώθηκε ο προφήτης Ηλίας ν’ αντικρύσει τον Κύριο (Γ’ Βασ. 19:8-18). Χάρη στη νηστεία αποδείχθηκε ισχυρότερος από το θάνατο και ανέστησε το πεθαμένο παιδί (Γ’ Βασ. 17:21-23). Χάρη στη νηστεία εμπόδισε τον ουρανό να βρέξει για τριάμιση χρόνια (Γ’ Βασ. 17:1, 18:1). Κι αυτό, για να μαλακώσει τη σκληροκαρδία των Ισραηλιτών, που είχαν παραδοθεί στην ασέβεια και στην παρανομία. Έτσι προκάλεσε σ’ ολόκληρο λαό υποχρεωτική νηστεία, μέχρι να μετανοήσουν και να επανορθώσουν «την αμαρτία, που προήλθε από την καλοπέραση και τον μαλθακό βίο.

Ο προφήτης Δανιήλ, που για ένα εικοσαήμερο δεν γεύθηκε ψωμί ούτε ήπιε νερό (Δαν. 10:2-3), δίδαξε και τα λιοντάρια ακόμα να νηστεύουν (Δαν. 6:16-22). Τα πεινασμένα λιοντάρια δεν τον κατασπάραξαν, σαν να είχε σώμα από πέτρα ή χαλκό ή άλλο σκληρό υλικό. Η νηστεία δυνάμωσε το σώμα του προφήτη και το έκανε απρόσβλητο από τα δόντια των θηρίων, όπως η βαφή κάνει το σίδερο απρόσβλητο από τη σκουριά.

*

Η νηστεία ενισχύει την προσευχή. Γίνεται φτερό στην πορεία της προς τον ουρανό. Είναι μητέρα της υγείας, παιδαγωγός της νιότης, στολίδι των γηρατειών. Είναι συνοδοιπόρος των ταξιδιωτών και ασφάλεια των συγκατοίκων.

Ο άνδρας δεν αμφιβάλλει καθόλου για τη συζυγική πίστη της γυναίκας του, όταν τη βλέπει να συζεί με τη νηστεία. Η γυναίκα δεν λιώνει από ζήλεια, όταν βλέπει τον άνδρα της να νηστεύει.

Ποιος ζημιώθηκε ποτέ από τη νηστεία; Υπολόγισε την οικονομική κατάσταση του σπιτιού σου σε μια μέρα νηστείας. Υπολόγισέ την και σε μια συνηθισμένη μέρα. Θα διαπιστώσεις έτσι εύκολα, πόσο μεγάλο κέρδος έχεις με τη νηστεία.

Σκέψου πως ακόμα και οι εφοριακοί αφήνουν τους φορολογουμένους να ζήσουν λίγο καιρό ήσυχοι και ανενόχλητοι. Ας επιτρέψει λοιπόν και η σάρκα μια μικρή ανάπαυλα στο στόμα. Ας κάνει μια μικρή ανακωχή αυτή, που, όταν χορτάσει, φιλοσοφεί γύρω από την εγκράτεια, ενώ, όταν πεινάσει, ξεχνάει όσα δέχτηκε πριν.

Όποιος νηστεύει, δεν έχει ανάγκη από δάνεια ούτε χρειάζεται να πληρώνει τόκους. Η νηστεία γίνεται αφορμή να ευφραίνεται ο άνθρωπος. Γιατί όπως η δίψα κάνει γλυκό το πιοτό και η πείνα ευχάριστο το τραπέζι, έτσι και η νηστεία κάνει απολαυστικά τα φαγητά. ·

Αν θέλεις λοιπόν να ‘ναι ευχάριστο το τραπέζι σου, δέξου την αλλαγή της νηστείας. Αν όμως είσαι πάντα κυκλωμένος από πλούσια φαγητά, αδικείς τον εαυτό σου, γιατί εξαφανίζεις την απόλαυση με την άμετρη φιληδονία.

Τίποτα δεν υπάρχει, που να μην περιφρονηθεί με τη συνεχή απόλαυσή του. Ενώ, αντίθετα, συχνά επιθυμούμε εκείνα τα φαγητά, που σπάνια γευόμαστε. Γι’ αυτό και ο Δημιουργός μας επινόησε την ποικιλία στη ζωή μας, ώστε να νιώθουμε την απόλαυση όλων των αγαθών Του. Παρατήρησε τί συμβαίνει στη φύση: Ο ήλιος δεν είναι λαμπρότερος μετά τη νύχτα; Ο ύπνος δεν είναι γλυκύτερος μετά την αγρυπνία; Η υγεία δεν είναι περισσότερο επιθυμητή μετά τη δοκιμασία της αρρώστιας; Έτσι και το τραπέζι γίνεται περισσότερο ευχάριστο μετά τη νηστεία. Αυτό μάλιστα ισχύει για όλους. Και για τους πλουσίους, που έχουν άφθονα φαγητά, και για τους φτωχούς, που διαθέτουν λιγότερη τροφή.

*

Να θυμάσαι και να φοβάσαι το παράδειγμα του πλουσίου της παραβολής (Λουκ. 16:19-31). Οι συνεχείς απολαύσεις τον οδήγησαν στην αιώνια κόλαση. Ο πλούσιος αυτός δεν κατηγορήθηκε για καμιά αδικία. Εξαιτίας όμως των ανέσεων και της τροφής που απολάμβανε, καθώς και της αδιαφορίας του για τη φτώχεια του Λαζάρου, τιμωρήθηκε τόσο σκληρά. Η νηστεία και η υπομονή στις κακοπάθειες δεν ήταν, αντίθετα, εκείνες που χάρισαν την ανάπαυση στο Λάζαρο; Η παραβολή δεν αναφέρει γι’ άλλες αρετές του, παρά μόνο γι’ αυτές, που, σαν δυο φτερά, τον ύψωσαν και τον ανέπαυσαν στους κόλπους του Αβραάμ.

Πρόσεξε λοιπόν κι εσύ, μήπως, ενώ τώρα πίνεις ευχάριστα ποτά και αποστρέφεσαι το νερό, αργότερα ικετεύεις για μια μονάχα σταγόνα του, όπως ο πλούσιος. Κανείς δεν έπαθε τίποτα πίνοντας νερό. Κανείς δεν μέθυσε. Κανείς δεν ένιωσε πονοκέφαλο ή ζάλη. Ενώ, αντίθετα, η κακή χώνεψη, που αναγκαστικά ακολουθεί τα συμπόσια, δημιουργεί φοβερές αρρώστιες.

*

Η ζωή του Τιμίου Προδρόμου ήταν μια συνεχής νηστεία. Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε τραπέζι ούτε κτήματα ούτε ζώα ούτε αποθήκες τροφίμων ούτε τίποτ’ άλλο, απ’ αυτά που θεωρούνται απαραίτητα για τη ζωή. Γι’ αυτό όμως ο Κύριος διακήρυξε πως ήταν «ο σπουδαιότερος απ’ όσους γέννησαν ποτέ γυναίκες» (Ματθ. 11:11).

Η νηστεία ανέβασε στον τρίτο ουρανό και τον απόστολο Παύλο, που την απαρίθμησε ανάμεσα στα καυχήματα για τις θλίψεις του (Β’ Κορ. 11:27).

Για όλες όμως τις αρετές, κορυφαίο τύπο και υπογραμμό έχουμε τον ίδιο τον Κύριο. Ο Κύριος λοιπόν, έπειτα από νηστεία σαράντα ημερών, άρχισε το έργο του εδώ στη γη (Ματθ. 4:2). Πρώτα οχύρωσε και εξό πλισε με τη νηστεία τη σάρκα, που πήρε για χάρη μας, κι υστέρα δέχτηκε τους πειρασμούς του διαβόλου. Παρόμοια κι εμείς, με νηστείες ας ετοιμαζόμαστε κι ας προγυμναζόμαστε στους αγώνες εναντίον των πνευματικών αντιπάλων.

Σε μιαν αμφίρροπη πολεμική συμπλοκή, η παρουσία κάποιου συμμάχου στο πλευρό του ενός εμπολέμου προκαλεί την ήττα του άλλου. Λοιπόν, το πνεύμα και η σάρκα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Με ποιο θα συμμαχήσεις; Αν συμμαχήσεις με τη σάρκα, θα εξασθενήσεις το πνεύμα. Ενώ αν συμμαχήσεις με το πνεύμα, θα υποδουλώσεις τη σάρκα. Αφού θέλεις να ισχυροποιήσεις το πνεύμα σου, δάμασε τη σάρκα με τη νηστεία. Ο απόστολος Παύλος γράφει: «Όσο ο εξωτερικός άνθρωπος (δηλαδή η σάρκα) φθείρεται, τόσο ο εσωτερικός (δηλαδή το πνεύμα) ανανεώνεται» (Β’ Κορ. 4:16).

Ο Μωυσής, για να πάρει τη νομοθεσία για δεύτερη φορά, χρειάστηκε και δεύτερη νηστεία (Εξ. 34:28).

Οι Νινευίτες, αν δεν είχαν νηστέψει οι ίδιοι και τα ζώα τους, δεν θα είχαν γλυτώσει την καταστροφή (Ιων. 3:4-10).

Αλλά και τον Ησαύ, τί ήταν εκείνο που τον εξευτέλισε και τον έκανε δούλο του αδελφού του; Δεν ήταν ένα φαγητό; Γι’ αυτό και μόνο πούλησε τα πρωτοτόκια του (Γεν. 25:29-34)!

Ποιοι, πάλι, άφησαν τα πτώματά τους στην έρημο; Δεν τ’ άφησαν εκείνοι που επιζήτησαν την κρεοφαγία και την καλοπέραση της Αιγύπτου (Αριθ. 11:33-34); Όσο δηλαδή οι Ισραηλίτες έμεναν ικανοποιημένοι μόνο με το μάννα, νικούσαν τους εχθρούς τους και κανείς τους δεν αρρώσταινε. Όταν όμως θυμήθηκαν τις χύτρες με τα κρέατα και νοστάλγησαν τη δουλεία στην Αίγυπτο, τιμωρήθηκαν. Πέθαναν στην έρημο και δεν αξιώθηκαν να δουν τη γη της επαγγελίας.

Δεν φοβάσαι κι εσύ το παράδειγμα αυτό; Δεν σκέφτεσαι μήπως με την πολυφαγία αποκλειστείς από την ουράνια γη της επαγγελίας;

Η απόλαυση άφθονης και λιπαρής τροφής δημιουργεί στην ψυχή αναθυμιάσεις, που, σαν ένα πυκνό σύννεφο καπνού, εμποδίζουν το νου ν’ αντικρύσει τις ελλάμψεις του Παναγίου Πνεύματος.

Η νηστεία είναι ισχυρό όπλο εναντίον των δαιμόνων. «Αυτό το δαιμονικό γένος δεν μπορεί να διωχθεί με κανένα άλλο μέσο, παρά μόνο με την προσευχή και τη νηστεία», είπε ο Κύριος στην περίπτωση του δαιμονισμένου νέου (Μάρκ. 9:29).

Με την τρυφή, τη μέθη και τα διάφορα καρυκεύματα εξάπτεται και κάθε είδος ακολασίας. Το κυνήγι της απολαύσεως μεταβάλλει τους λογικούς ανθρώπους σε άλογα ζώα.

Η κραιπάλη προκαλεί και φρικτές διαστροφές. Γίνεται αιτία ν’ αναζητούν οι ακόλαστοι τη γυναίκα στον άνδρα και τον άνδρα στη γυναίκα.

Η νηστεία ρυθμίζει και την έγγαμη ζωή. Εμποδίζει την ασυδοσία και επιβάλλει σύμφωνη εγκράτεια, για ν’ αφοσιωθούν οι σύζυγοι στην προσευχή.

*

Μην περιορίζεις όμως την αρετή της νηστείας μόνο στη δίαιτα. Αληθινή νηστεία δεν είναι μόνο η αποχή από ορισμένα φαγητά, αλλά και η αποξένωση από τα πάθη και τις αμαρτίες: Να μην αδικήσεις κανένα. Να συγχωρήσεις τον πλησίον σου για τη λύπη που σου προξένησε, για το κακό που σου έκανε, για τα λεφτά που σου χρωστάει. Διαφορετικά, μολονότι δεν τρως κρέας, τρως τον ίδιο τον αδελφό σου. Μολονότι εγκρατεύεσαι στο κρασί, δεν εγκρατεύεσαι στις κακολογίες. Μολονότι νηστεύεις ως το βράδυ, ξοδεύεις την ημέρα σου στα δικαστήρια.

Η Αγία Γραφή αναφέρει: «Αλίμονο σ’ αυτούς που μεθάνε χωρίς κρασί» (Ησ. 28:1). Τέτοια μέθη είναι π.χ. ο θυμός, που κάνει την ψυχή να παραφρονήσει. Είναι επίσης ο φόβος, που παραλύει τη διάνοια. Γενικά, κάθε πάθος που ζαλίζει το νου, είναι και μια μέθη. Ο οργισμένος μεθάει με το πάθος του. Δεν σκέφτεται ποιους έχει μπροστά του. Σαν να πολεμάει μέσα στη νύχτα, αρπάζει το καθετί, σκοντάφτει στον καθένα. Δεν ξέρει τι λέει, βρίζει, χτυπάει, απειλεί, ορκίζεται, κραυγάζει.

Αν λοιπόν θέλεις να νηστέψεις πραγματικά, πρέπει ν’ αποφεύγεις όλα τα πάθη.

Πρόσεξε και κάτι άλλο: Να μη γίνει η αυριανή νηστεία αφορμή κραιπάλης σήμερα. Μην καταστρέφεις με τη σημερινή ασυδοσία την αυριανή εγκράτεια. Όταν κανείς θέλει να συνάψει γάμο με μια σεμνή γυναίκα, δεν βάζει πρωτύτερα στο σπίτι του παλλακίδες και πόρνες. Γιατί η νόμιμη γυναίκα δεν ανέχεται να συγκατοικεί με τις παράνομες και διεφθαρμένες.

Έτσι λοιπόν κι εσύ. Με την προσδοκία της νηστείας, μη δέχεσαι την ακόλαστη μέθη, που είναι μητέρα της αναισχυντίας, φίλη του αισχρού αστείου, έτοιμη για κάθε ανηθικότητα. Η νηστεία και η προσευχή δεν θα κατοικήσουν μέσα σε ψυχή που έχει μολυνθεί με την κραιπάλη. Ο Κύριος δέχεται στα θεία σκηνώματα αυτόν που νηστεύει. Αποστρέφεται όμως σαν βέβηλο και ανίερο τον άσωτο. Αν λοιπόν έρθεις αύριο εδώ και μυρίζεις κρασί, πώς θα λογαριάσω σαν νηστεία την κραιπάλη σου; Πού θα σε κατατάξω; Στους μέθυσους ή στους εγκρατείς; Η μέθη που προηγήθηκε, σε παρουσιάζει μέθυσο, ενώ η δίαιτα που άρχισες, νηστευτή. Με τα λείψανα της μέθης, η νηστεία σου γίνεται ανώφελη. Και αν η αρχή είναι ανώφελη, κινδυνεύει ανώφελο να καταλήξει και το σύνολο.

Η νηστεία δεν ασκεί επίδραση μόνο στα άτομα. Επηρεάζει και ολόκληρη την κοινωνία. Συμμορφώνει και καθησυχάζει σύντομα όλους τους ανθρώπους. Επιβάλλει σιγή στα ξεφωνητά και τις κραυγές, εξορίζει τους τσακωμούς και τις διαμάχες, απομακρύνει την κατάκριση και την καταλαλιά.

Ποιου δασκάλου η παρουσία σταματάει τόσο γρήγορα τις αταξίες και το θόρυβο των παιδιών; Μόλις εμφανιστεί η νηστεία, κάθε ταραχή στην πόλη αυτόματα σταματάει.

Ποιος μπορεί να συνεχίζει το γλέντι και τη διασκέδαση σε καιρό νηστείας; Ποιος μπορεί να συνδυάσει τη νηστεία με ασελγείς χορούς; Τα άπρεπα γέλια και τα πορνικά τραγούδια και οι έξαλλοι χοροί απομακρύνονται από την πόλη, μόλις φτάσει η νηστεία σαν ένας αυστηρός δικαστής.

Αν όλοι άκουγαν τις συμβουλές της νηστείας, θα επικρατούσε τέλεια ειρήνη σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν θα ξεσηκωνόταν το ένα κράτος εναντίον του άλλου. Δεν θα είχαμε πολεμικές συμπλοκές ούτε κατασκευαστές όπλων. Δεν θα υπήρχαν δικαστήρια ούτε φυλακές. Οι ερημιές δεν θα φιλοξενούσαν κακοποιούς ούτε οι πόλεις συκοφάντες ούτε οι θάλασσες πειρατές.

Αν κυριαρχούσε η νηστεία, η ζωή μας δεν θα ήταν γεμάτη στεναγμούς. Γιατί αυτή θα δίδασκε σ’ όλους όχι μόνο τον περιορισμό της σπάταλης ζωής, αλλά και την αποχή από πολλά άλλα κακά. Θα δίδασκε την ολοκληρωτική φυγή και αποξένωση από τη φιλαργυρία και την πλεονεξία, από τη φιλοδοξία και τη φιληδονία. Αν απαλλαγούμε απ’ αυτά, θα ζούμε με ειρήνη και αγιασμό.

Αφού λοιπόν τέτοια αγαθά μας προσφέρει η βασίλισσα αυτή των αρετών, ας τη δεχτούμε χωρίς καμιά κατήφεια, χωρίς κανένα γογγυσμό. Όλοι πρόθυμα ας τιμήσουμε το πνευματικό τραπέζι που μας παραθέτει η νηστεία, εξαγνίζοντάς μας και προετοιμάζοντάς μας για την αιώνια θεία ευφροσύνη του παραδείσου.

Πηγή: www.impantokratoros.gr
Αναδημοσίευση: vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Blue Beam UFO - Μέρος 1ο - 2o





Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

Ποιούς δεν πιάνει το mind control;

Στην Δύση οι άνθρωποι ζουν με τον εγκέφαλο, δηλαδή έχουν κέντρο της ζωής τους την λογική. Έτσι, αν οι επιστήμονες ανακαλύψουν ένα μηχάνημα, τότε θα μπορέσουν να διαβάσουν τις σκέψεις των ανθρώπων και να τους κατευθύνουν. Όσοι, όμως, ζουν με την καρδιά, μέσα στην οποία ενεργεί η Χάρη του Θεού, και προσεύχονται καρδιακά, αυτοί έχουν το χάραγμα του Σταυρού μέσα σε αυτήν και κανείς δεν μπορεί να τους ελέγξει πνευματικά. Αυτοί έχουν την ελευθερία του πνεύματος.

Γέροντας Σωφρόνιος

Πηγή: Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, «Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ», σελ. 450

Αναδημοσίευση: vatopaidi.wordpress.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Υπάρχει μία φράση που ακούμε στο τέλος της Θείας Λειτουργίας: «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο, από του νυν και έως του αιώνος». Από πού προέρχεται;

Εχει λεχθεί από τον Ιώβ (6 Μαΐου)
O Ιώβ ήταν άνθρωπος πολύ πλούσιος, ευσεβής, ενάρετος και δεν αδικούσε κανέναν. Aπέφευγε το κακό. Είχε επτά γιους και τρεις κόρες. Όμως απανωτές συμφορές του προέκυψαν. Ληστές έκλεψαν τρεις φορές τα κοπάδια του, έσφαξαν τους δούλους του, φωτιά έκαψε τα υπόλοιπα πρόβατά του και τέλος το σπίτι του κατέρρευσε σκοτώνοντας τα παιδιά του…και τα δέκα!
Μετά από όλες αυτές τις συμφορές αρρώστησε κιόλας, κόλλησε κάτι σαν λέπρα. Παρόλα αυτά ποτέ δεν έπαψε να δοξάζει τον Θεό ούτε πριν, ούτε μετά.
Μια μέρα που καθόταν πάνω στην κοπριά και έξυνε τις πληγές του με ένα κεραμίδι, (φανταστείτε την εικόνα: ο πρώην ευκατάστατος Ιώβ, με μια ζωή καθόλα συνετή, ήρεμη, οικογενειακή, τώρα κάθεται πάνω στην κοπριά έχοντας χάσει τα πάντα, βασανιζόμενος από απίστευτη φαγούρα που του δημιουργούν οι πληγές τις αρρώστιας και χρησιμοποιεί ένα κεραμίδι για να απαλύνει κάπως τον πόνο του)
Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση, η άλλη τραγική φιγούρα της οικογένειας, η μάνα που δεν μπορούσε να αντέξει το χαμό των παιδιών της, αλλά τουλάχιστον είχε την υγεία της, γυρίζει και του λέει: Ζωή είναι αυτή που περνάς; Τι περιμένεις; Βλαστήμα τον Θεό και αυτοκτόνησε…Και ο Ιώβ της λέει: Όλα τα καλά που μας έστελνε ο Θεός, τα δεχόμασταν με ευχαρίστηση και τα κακά δεν μπορούμε να υπομείνουμε; Πράγματι για την υπομονή του αυτή, του τα ξαναγύρισε όλα ο Θεός και με το παραπάνω.
Και επισφράγισε την ζωή του με μια φράση που ακούγεται μέχρι σήμερα, αλλά και θα ακούγεται μέχρι να υπάρχει εκκλησία και Θεία Λειτουργία : Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο, από του νυν και έως του αιώνος. Ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου από τώρα και πάντοτε.

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που ακούμε αυτή την φράση προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας ας σκεφτόμαστε λίγο τον Ιώβ και την υπομονή του και ας παρακαλούμε τον Χριστό να μας χαρίσει ένα κομματάκι μικρό από την «Ιώβειο υπομονή» του και την ακλόνητη πίστη του στον Θεό. Μόνο υπομονή να έχουμε στην σημερινή πραγματικά δύσκολη εποχή, τίποτε άλλο, είναι αρκετό εφόδιο ή μάλλον είναι το μοναδικό εφόδιο: «ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται» (Ματθ. ι΄ 22).

Πηγή: orthodox-answers.blogspot.com, orthodoxi-pisti.blogspot.com

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

Lowkey - Terrorist?


Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
 
Related Posts with Thumbnails